Ман аз Соли Нави милод, канори ёр мехоҳам,
Муҳаббатҳои ширине, ба дил бисёр мехоҳам.
Ман аз Соли Нави милод, паси сар карда ин соле,
Ба ҳар як одами дунё, барори кор мехоҳам.
Ман аз Соли Нави милод, ба зориву таваллоҳо,
Шифойи комили ҳар бандаи бемор мехоҳам.
Ман аз Соли Нави милод, тани солими одамро,
Ба саркубӣ, Худогуйӣ, ба сад зинҳор мехоҳам.
Ман аз Соли Нави милод, барои кулли сайёра,
Фазои беғубори орӣ аз куштор мехоҳам.
Ман аз Соли Нави милод, сари ҳар як муҳоҷирро,
Ба рӯйи зонувони модарони зор мехоҳам.
Ман аз Соли Нави милод, аз тарси Худовандӣ,
Каме инсоф, ба ҳар савдогари бозор мехоҳам.
Ман аз Соли Нави милод, ба истиқболи Наврӯзӣ,
Дили аз шодиву базму тараб, саршор