Bir kuni barcha his-tuyg’ular
bekinmachoq o’ynashibdi.
Telbalik men qidiraman
debdi.Mehr quyosh ostiga, Xasad
balchiqqa, Xiyonat xazonlar
ortiga, Do’stlik daraxt orqasiga,
Jasorat vulqon ichiga, Gumon
tun ortiga, Ishonch tog’larga,
Go’zallik esa oyni ortiga
bekinibdi. Sevgi qayerga
yashirinishini bilmay turaveribdi.
Sanoq tugay deganida, gullar
ortiga bekinibdi. Telbalik
Sevgidan boshqa hamma
bekinganlarni topibdi. Sevgini
rosa qidiribdi, topa olmabdi.
Shunda Xasad kelib Sevgini
qayerdaligini aytibdi. Telbalik
g’azablanib, gullar ortiga pichoq
sancha boshlabdi. Shu paytda
gullar ortidan ko’zlari o’yilgan,
yuzlari qonga belangan Sevgi
chiqibdi. Telbalik undan kechirim
so’rabdi. Sevgi esa: ʺMe