Дил, ки танҳо ҳомили ғам нест, ай дил, шод бош,
Ранҷҳои дидаат кам нест, ай дил, шод бош.
Лаззати дунё чашидан — шод будан ҳасту бас,
Ин замин маъвои мотам нест, ай дил, шод бош.
Ҳар касе норозӣ аз доду гирифти қисмат аст,
Дар тамоми умр хуррам нест, ай дил, шод бош.
Захми қалби аз фиреби ин ҷаҳон хуншорро
Ғайри як лабханд марҳам нест, ай дил, шод бош.
Мақсад аз меҳмонии мову ту дар рӯи замин
Ғурбати дуллору дирҳам нест, ай дил, шод бош.
Ҳай заминдорон фурӯ бурдаст ин модарзамин,
Чорае ҳангоми маргам нест, ай дил, шод бош.
Мушкиле осон ба ғам кай гашт, қалби Ҳотамӣ?
Он қадар ғам ҳисси форам нест, ай дил, шод бош.
Ғайратҷон Ҳотамӣ
دل، که تنها حامل غ