Предыдущая публикация
Фильтр
Як-ду рӯз осмон боронист,
Зӯри зулмот ҳам фаровонист.
Аз чунин моҷарои обу ҳаво
Маъсият аблаҳиву нодонист.
Боз фардо само шукуфон аст,
Офтоб аз дилаш дурахшон аст.
Ҳар кӣ маҳзун ба рӯзи борон буд,
Боз бо офтоб хандон аст.
Кори дунё ҳама ҳамин бошад,
Ҳар баду нек дар замин бошад.
Маҳзун аз рӯзи бад чаро гардам,
Рӯзи некам агар яқин бошад?
Ҳар шабе баъди рӯз меояд,
Рӯзи нав баъди шаб биёяд боз.
Баъди ранҷи ҷудоиву ҳиҷрат
Ошноӣ зи нав шавад оғоз.
То ба имрӯз ҳар чӣ санҷидам,
Ғам накардаст мушкиле осон.
Ғайри тақдирро намебинем,
Ранҷи беҳуда мебарад инсон.
Мақсади банда чист аз ин шеър?
Умрро бефараҳ набояд бурд.
Мушкиле нест мустадом, эй дил,
Ғами беҳуда пас набояд хӯрд.
Бо умеду фараҳ чӣ
Зӯри зулмот ҳам фаровонист.
Аз чунин моҷарои обу ҳаво
Маъсият аблаҳиву нодонист.
Боз фардо само шукуфон аст,
Офтоб аз дилаш дурахшон аст.
Ҳар кӣ маҳзун ба рӯзи борон буд,
Боз бо офтоб хандон аст.
Кори дунё ҳама ҳамин бошад,
Ҳар баду нек дар замин бошад.
Маҳзун аз рӯзи бад чаро гардам,
Рӯзи некам агар яқин бошад?
Ҳар шабе баъди рӯз меояд,
Рӯзи нав баъди шаб биёяд боз.
Баъди ранҷи ҷудоиву ҳиҷрат
Ошноӣ зи нав шавад оғоз.
То ба имрӯз ҳар чӣ санҷидам,
Ғам накардаст мушкиле осон.
Ғайри тақдирро намебинем,
Ранҷи беҳуда мебарад инсон.
Мақсади банда чист аз ин шеър?
Умрро бефараҳ набояд бурд.
Мушкиле нест мустадом, эй дил,
Ғами беҳуда пас набояд хӯрд.
Бо умеду фараҳ чӣ
Писари ятим — қисми 7
Рӯзи нав омаду навиди дигар
Қиссаву саҳнаи ҷадиди дигар
Дарс омад ба хатм, боз устод
Нақл кард қиссаро ба диди дигар
Падари ҳамсараш намуд дар во,
Бо аҷаб лаҳни тунду бепарво.
«Омадӣ?» — гуфт ҷангҷӯёна,
Бо чӣ мақсад ва бо кадом даъво?
«Духтарамро гузоштиву рафтӣ,
Ҳиммате ҳам надоштиву рафтӣ.
Баҳри ин зиндагӣ напошидан,
Мақдаме барнадоштиву рафтӣ.
Рав дигар дур аз ҳаётам шав,
Фикр кун андакеву одам шав!
Неистӣ дар ҳаёти мо дигар,
Бо касе ки бихоҳӣ, ҳамдам шав!»
Ин бигуфту дар аз дарун пӯшид,
Ҳарфе аз дилшинос ҳам нашнид.
Гуфт: «Рондам зи дар гадоеро!» —
Вақте духтар, кӣ буданаш, пурсид.
Дилшинос андаке парешон шуд,
Хешро бо азоб идора намуд.
Рафт ором бар шифохона,
Рӯзи нав омаду навиди дигар
Қиссаву саҳнаи ҷадиди дигар
Дарс омад ба хатм, боз устод
Нақл кард қиссаро ба диди дигар
Падари ҳамсараш намуд дар во,
Бо аҷаб лаҳни тунду бепарво.
«Омадӣ?» — гуфт ҷангҷӯёна,
Бо чӣ мақсад ва бо кадом даъво?
«Духтарамро гузоштиву рафтӣ,
Ҳиммате ҳам надоштиву рафтӣ.
Баҳри ин зиндагӣ напошидан,
Мақдаме барнадоштиву рафтӣ.
Рав дигар дур аз ҳаётам шав,
Фикр кун андакеву одам шав!
Неистӣ дар ҳаёти мо дигар,
Бо касе ки бихоҳӣ, ҳамдам шав!»
Ин бигуфту дар аз дарун пӯшид,
Ҳарфе аз дилшинос ҳам нашнид.
Гуфт: «Рондам зи дар гадоеро!» —
Вақте духтар, кӣ буданаш, пурсид.
Дилшинос андаке парешон шуд,
Хешро бо азоб идора намуд.
Рафт ором бар шифохона,
Писари ятим –қисми 2
Дар давоми қисса гуфт устод,
Бо ҳамин меҳру ишқу пайвандӣ,
Синни кӯдак расид бар ҳаждаҳ,
Дар камоли нишоту хурсандӣ.
Риштаи интихобкардаи ӯ
Илми тиб, кори дилшиносӣ буд.
Бо тамоми мадор меомӯхт,
Кори худро равона бар мақсуд.
Интихобаш набуд бемақсад,
Гӯё баҳри модараш мехонд.
Баҳри он гавҳари зи ду олам
Қиммату ҳам азизтараш мехонд.
Рафта буд модараш чу аз ин дард
Дар ҷавонӣ аз ин ҷаҳони ду дар.
Шуд ҷавон дилшинос то озод
Созад аз марг модарони дигар.
Бо чунин ҷуръату чунин мақсуд
Он ҷавон илми тиб меомӯхт.
Роҳҳои нави табобатро
Ҷустуҷӯ карда илм меандӯхт.
Он парастор ё ки модархонд
Ҳамчу ҷон парварида тифлакро.
То ба ин ҷодаҳо кашонидаст,
Тарбият карда тифли кӯчак
Дар давоми қисса гуфт устод,
Бо ҳамин меҳру ишқу пайвандӣ,
Синни кӯдак расид бар ҳаждаҳ,
Дар камоли нишоту хурсандӣ.
Риштаи интихобкардаи ӯ
Илми тиб, кори дилшиносӣ буд.
Бо тамоми мадор меомӯхт,
Кори худро равона бар мақсуд.
Интихобаш набуд бемақсад,
Гӯё баҳри модараш мехонд.
Баҳри он гавҳари зи ду олам
Қиммату ҳам азизтараш мехонд.
Рафта буд модараш чу аз ин дард
Дар ҷавонӣ аз ин ҷаҳони ду дар.
Шуд ҷавон дилшинос то озод
Созад аз марг модарони дигар.
Бо чунин ҷуръату чунин мақсуд
Он ҷавон илми тиб меомӯхт.
Роҳҳои нави табобатро
Ҷустуҷӯ карда илм меандӯхт.
Он парастор ё ки модархонд
Ҳамчу ҷон парварида тифлакро.
То ба ин ҷодаҳо кашонидаст,
Тарбият карда тифли кӯчак
با فارسی در زیر .
Дар масири ишқ гарчӣ ҳам ту ночориву ҳам ман,
Хешрову якдигарро ҳам ту озориву ҳам ман.
Боварам дорӣ-надорӣ, баҳри ман бефарқ, аммо,
Ишқ яъне дар дили шаб ҳам ту бедориву ҳам ман.
Табъ чун қанд-и дурӯғӣ, ғарқи лабханди дурӯғӣ,
Андаруни синаҳомон ҳам ту ғамбориву ҳам ман.
Хуб медонам ки аз ин даҳри пурсавдои беҳам,
Бо ҳама сабру таҳаммул ҳам ту безориву ҳам ман.
Бо ҳама дурии дури, носабуриву сабурӣ,
Боз тухми меҳр дар дил ҳам ту мекориву ҳам ман.
То муҳаббат зинда бошад бар чунин ранҷу машаққат,
Эй азизи Ҳотамият, ҳам ту иҷбориву ҳам ман.
Ғайратҷон Ҳотамӣ
در مسیر عشق گرچی هم تو ناچاری و هم من ،
خویشرا و یکدیگر را هم تو آزاری
Дар масири ишқ гарчӣ ҳам ту ночориву ҳам ман,
Хешрову якдигарро ҳам ту озориву ҳам ман.
Боварам дорӣ-надорӣ, баҳри ман бефарқ, аммо,
Ишқ яъне дар дили шаб ҳам ту бедориву ҳам ман.
Табъ чун қанд-и дурӯғӣ, ғарқи лабханди дурӯғӣ,
Андаруни синаҳомон ҳам ту ғамбориву ҳам ман.
Хуб медонам ки аз ин даҳри пурсавдои беҳам,
Бо ҳама сабру таҳаммул ҳам ту безориву ҳам ман.
Бо ҳама дурии дури, носабуриву сабурӣ,
Боз тухми меҳр дар дил ҳам ту мекориву ҳам ман.
То муҳаббат зинда бошад бар чунин ранҷу машаққат,
Эй азизи Ҳотамият, ҳам ту иҷбориву ҳам ман.
Ғайратҷон Ҳотамӣ
در مسیر عشق گرچی هم تو ناچاری و هم من ،
خویشرا و یکدیگر را هم تو آزاری
Зи худам дур шавам ҳам, зи ту натвонам буд,
Ки дамидӣ ба манат андак аз он гавҳари худ.
Ҳамаи кори ману дил ба ту роз асту ниёз,
Чӣ дуову чӣ суруду чӣ сукуту чӣ суҷуд .
Ишқро ҳам зи ту мерос гирифтам бешак,
Ки писандӣ ҳамагонро ба ҳама буду набуд.
Маъзарат, он дили девона ки бихшидӣ маро,
Ба фано, ёки ба яғмо, ба куҷо ишқ рабуд?
Ҳар қадар дур шудан хостам аз ишқ вале,
Он қадар дар дилам ин оташу эҳсос фузуд.
Тарки мискиндили мо гар кунад ин оташи пок,
Ҳама эҳсос бимирад ба таҳи зулмату дуд.
Бо ба ғайри худат эй дуст набахшам эҳсос,
Ки наорам сари таъзим ба ҳар гуша фуруд.
Он қадар Ҳотамиро пур худат соз, эй ишқ,
Ки ба хасму ба адоват кунадаш ҷо камбуд.
Ки дамидӣ ба манат андак аз он гавҳари худ.
Ҳамаи кори ману дил ба ту роз асту ниёз,
Чӣ дуову чӣ суруду чӣ сукуту чӣ суҷуд .
Ишқро ҳам зи ту мерос гирифтам бешак,
Ки писандӣ ҳамагонро ба ҳама буду набуд.
Маъзарат, он дили девона ки бихшидӣ маро,
Ба фано, ёки ба яғмо, ба куҷо ишқ рабуд?
Ҳар қадар дур шудан хостам аз ишқ вале,
Он қадар дар дилам ин оташу эҳсос фузуд.
Тарки мискиндили мо гар кунад ин оташи пок,
Ҳама эҳсос бимирад ба таҳи зулмату дуд.
Бо ба ғайри худат эй дуст набахшам эҳсос,
Ки наорам сари таъзим ба ҳар гуша фуруд.
Он қадар Ҳотамиро пур худат соз, эй ишқ,
Ки ба хасму ба адоват кунадаш ҷо камбуд.
Санаи сабзи тақвим муборак падарҷон!
Аз даргоҳи Худованди бузург хоҳонам ки сояи дастатонро аз сари мо фарзандон ҳеҷгоҳ нагирад.
Дусататон дорам.
То даме ки дар барам ҳастӣ, падар,
Қалби шодамро намеёбад ғаме.
То туро дорам дар ин дунё, маро
Дарнамеёбад ғами бешу каме.
То даме ки дар барам ҳастӣ, падар,
Аз газанди ҳеҷ фардам нест бим,
Шукр мегӯям ҳаме аз буданат,
Банда бар даргоҳи Раҳмони Раҳим.
То даме ки дар барам ҳастӣ, падар,
Бо дуоят меравам як зина пеш.
З-он ки фарзанди ту ҳастам, рӯзу шаб
Шукри Ҳақ гӯён меболам зи хеш.
То даме ки дар барам ҳастӣ, падар,
Нест ҷуз лабханд дар рӯйи лабам.
То ба ҳар дарде ту дармони манӣ,
Беғам аз таъсири доруи табам.
То даме ки дар барам ҳастӣ, пад
Аз даргоҳи Худованди бузург хоҳонам ки сояи дастатонро аз сари мо фарзандон ҳеҷгоҳ нагирад.
Дусататон дорам.
То даме ки дар барам ҳастӣ, падар,
Қалби шодамро намеёбад ғаме.
То туро дорам дар ин дунё, маро
Дарнамеёбад ғами бешу каме.
То даме ки дар барам ҳастӣ, падар,
Аз газанди ҳеҷ фардам нест бим,
Шукр мегӯям ҳаме аз буданат,
Банда бар даргоҳи Раҳмони Раҳим.
То даме ки дар барам ҳастӣ, падар,
Бо дуоят меравам як зина пеш.
З-он ки фарзанди ту ҳастам, рӯзу шаб
Шукри Ҳақ гӯён меболам зи хеш.
То даме ки дар барам ҳастӣ, падар,
Нест ҷуз лабханд дар рӯйи лабам.
То ба ҳар дарде ту дармони манӣ,
Беғам аз таъсири доруи табам.
То даме ки дар барам ҳастӣ, пад
Бе ту ба дилам баҳор хуш нест,
Себаргаи ҷӯйбор хуш нест.
Садбарги тару таровати ёс,
Андозаи неши хор хуш нест.
Ҳам лолаи хубрангу савсан,
Бе ранги ту гулузор хуш нест.
Ҳар қатраи оби чашмасорон,
Чун талхии заҳри мор хуш нест.
З-ин даҳр маро агар набошӣ,
Ҷуз пайраҳаи фирор хуш нест.
Рӯзе, ки ба ёди ман набошӣ,
Ҳангомаи рӯзгор хуш нест.
Бе васли ту қалби Ҳотамиро,
Бо номи худ ифтихор хуш нест.
Ғайратҷон Ҳотамӣ
بی تو به دلم بهار خوش نیست ،
سهبرگه جویبار خوش نیست .
صدبرگ تر و طراوت یاس ،
اندازه نیش خار خوش نیست .
هم لاله خوبرنگ و سوسن ،
بی رنگ تو گلوزار خوش نیست .
هر قطره آب چشمهساران ،
چون تلخی زهر مار خوش نیست .
ز - این دهر مرا اگر نباشی ،
جز پیرهه
Себаргаи ҷӯйбор хуш нест.
Садбарги тару таровати ёс,
Андозаи неши хор хуш нест.
Ҳам лолаи хубрангу савсан,
Бе ранги ту гулузор хуш нест.
Ҳар қатраи оби чашмасорон,
Чун талхии заҳри мор хуш нест.
З-ин даҳр маро агар набошӣ,
Ҷуз пайраҳаи фирор хуш нест.
Рӯзе, ки ба ёди ман набошӣ,
Ҳангомаи рӯзгор хуш нест.
Бе васли ту қалби Ҳотамиро,
Бо номи худ ифтихор хуш нест.
Ғайратҷон Ҳотамӣ
بی تو به دلم بهار خوش نیست ،
سهبرگه جویبار خوش نیست .
صدبرگ تر و طراوت یاس ،
اندازه نیش خار خوش نیست .
هم لاله خوبرنگ و سوسن ،
بی رنگ تو گلوزار خوش نیست .
هر قطره آب چشمهساران ،
چون تلخی زهر مار خوش نیست .
ز - این دهر مرا اگر نباشی ،
جز پیرهه
Дар моҷарои ишқ чи қадре, ки тохтам,
Он қадр шодиву фараҳи сина бохтам.
Бо оташе ба номи муҳаббат, ки гарм буд,
Бози ба бози ҳастии худро гудохтам.
Девонабозиям зи ҳад он қадрҳо гузашт,
К-ин қалби хеш оқибат девона сохтам.
Сад ҷода шодиву фараҳ, сад ҷода дарду ғам,
Тай шуд, ки ман замини муҳаббат шинохтам.
Гарчи нашуд муяссари дастам дилат, азиз,
Бар як имои дасти ту сад сина бохтам.
Афсӯс мехӯрад ҳама дам қалби Ҳотамӣ,
К-эй ошно, барои чӣ дерат шинохтам?!
Ғайратҷон Ҳотамӣ
در ماجرای عشق چه قدری ، که تاختم ،
آن قدر شادی و فرح سینه باختم .
با اتیش به نام محبت ، که گرم بود ،
باز به باز هستی خود را گداختم .
دیوانبازیم ز حد آن قدرها گذشت ،
ک -
Он қадр шодиву фараҳи сина бохтам.
Бо оташе ба номи муҳаббат, ки гарм буд,
Бози ба бози ҳастии худро гудохтам.
Девонабозиям зи ҳад он қадрҳо гузашт,
К-ин қалби хеш оқибат девона сохтам.
Сад ҷода шодиву фараҳ, сад ҷода дарду ғам,
Тай шуд, ки ман замини муҳаббат шинохтам.
Гарчи нашуд муяссари дастам дилат, азиз,
Бар як имои дасти ту сад сина бохтам.
Афсӯс мехӯрад ҳама дам қалби Ҳотамӣ,
К-эй ошно, барои чӣ дерат шинохтам?!
Ғайратҷон Ҳотамӣ
در ماجرای عشق چه قدری ، که تاختم ،
آن قدر شادی و فرح سینه باختم .
با اتیش به نام محبت ، که گرم بود ،
باز به باز هستی خود را گداختم .
دیوانبازیم ز حد آن قدرها گذشت ،
ک -
Дубора гар бинаҳам мақдаме ба дидгаҳат,
Шавам мушарраф агар боз банда бар нигаҳат.
Чаҳор хонаи дилро пур аз ту созаму бас,
Ба барги қалб бигирам тамоми хори раҳат.
Тамоми рӯз набардорам аз нигоҳи ту чашм,
Шабе назар накунам ҷуз бар он лиқои маҳат.
Тамоми даҳр ба чашмони ман муҷаллоист,
Бубинам ар зи паси зулфи чун шаби сиёҳат.
Биё бубахш гуноҳи дили гунаҳгорам,
Ба ҳурмати дили оинасону бегунаҳат.
Ба роҳи ишқ қадам мондан ар гунаҳ бошад,
Намекунӣ ту итобам чаро ва аз чӣ ҷиҳат?!
Таҳаммули буданам дар фано ба ҳурмати туст,
Вагарна сабр надорам саду чиҳилу даҳат.
Ҷаҳон ба Ҳотамӣ ҳаргиз дар мадоро нест,
Дубора гар наниҳам мақдаме ба дидгаҳат.
Ғайратҷон Ҳотамӣ
دوباره گرم بینهم م
Шавам мушарраф агар боз банда бар нигаҳат.
Чаҳор хонаи дилро пур аз ту созаму бас,
Ба барги қалб бигирам тамоми хори раҳат.
Тамоми рӯз набардорам аз нигоҳи ту чашм,
Шабе назар накунам ҷуз бар он лиқои маҳат.
Тамоми даҳр ба чашмони ман муҷаллоист,
Бубинам ар зи паси зулфи чун шаби сиёҳат.
Биё бубахш гуноҳи дили гунаҳгорам,
Ба ҳурмати дили оинасону бегунаҳат.
Ба роҳи ишқ қадам мондан ар гунаҳ бошад,
Намекунӣ ту итобам чаро ва аз чӣ ҷиҳат?!
Таҳаммули буданам дар фано ба ҳурмати туст,
Вагарна сабр надорам саду чиҳилу даҳат.
Ҷаҳон ба Ҳотамӣ ҳаргиз дар мадоро нест,
Дубора гар наниҳам мақдаме ба дидгаҳат.
Ғайратҷон Ҳотамӣ
دوباره گرم بینهم م
Дило, донӣ; ки аз дунё...
Киҳо рафтанд?
Чиҳо рафтанд?
Куҷо рафтанд?
Чаро рафтанд?
Басе шоҳу гадо рафтанд,
Басе фарзонаҳо рафтанд,
Басе ғарқи ғуруру ҷаҳл,
Басе ғарқи ҳаё рафтанд.
Касоне ғарқи хоку хун,
Касоне хушдилу маҳзун,
Касе Лайло, касе Маҷнун
Аз ин дорулфано рафтанд.
Ду-се тан бенишон рафтанд,
Аён, гоҳе ниҳон рафтанд,
Чу як барги хазон рафтанд,
Ба он дорулбақо рафтанд.
Басе дар кӯдакӣ рафтанд,
Ба ҷисми кӯчаке рафтанд,
Ба чандин рӯзаке рафтанд,
Ба даргоҳи Худо рафтанд.
Басеҳо бедаво рафтанд,
Басеҳо бенаво рафтанд,
Басе дар зери ин гардун
Дар армони ҳаво рафтанд.
Ҳама рафтанд бо фурсат
Аз ин дунёи пурғурбат.
Зи рафтанҳо, вале ҳайфо,
Намегирад касе ибрат.
— Ғайратҷон Ҳотамӣ
دلا، دان
Киҳо рафтанд?
Чиҳо рафтанд?
Куҷо рафтанд?
Чаро рафтанд?
Басе шоҳу гадо рафтанд,
Басе фарзонаҳо рафтанд,
Басе ғарқи ғуруру ҷаҳл,
Басе ғарқи ҳаё рафтанд.
Касоне ғарқи хоку хун,
Касоне хушдилу маҳзун,
Касе Лайло, касе Маҷнун
Аз ин дорулфано рафтанд.
Ду-се тан бенишон рафтанд,
Аён, гоҳе ниҳон рафтанд,
Чу як барги хазон рафтанд,
Ба он дорулбақо рафтанд.
Басе дар кӯдакӣ рафтанд,
Ба ҷисми кӯчаке рафтанд,
Ба чандин рӯзаке рафтанд,
Ба даргоҳи Худо рафтанд.
Басеҳо бедаво рафтанд,
Басеҳо бенаво рафтанд,
Басе дар зери ин гардун
Дар армони ҳаво рафтанд.
Ҳама рафтанд бо фурсат
Аз ин дунёи пурғурбат.
Зи рафтанҳо, вале ҳайфо,
Намегирад касе ибрат.
— Ғайратҷон Ҳотамӣ
دلا، دان
загрузка
Показать ещёЛевая колонка
О группе
Гурӯҳи Тарбиявӣ
Чунин гуфт паёмбари ҳақҷӯй,
Зи гавҳора то гӯр илм биҷӯй
- Администратор:
- Москва, Москва
Скрыть информацию
Фото из альбомов