Предыдущая публикация
Левая колонка
Последний визит: 20 янв 2020
Фильтр
ზოგჯერ უბრალოდ არ მცალია გრძნობებისთვის... ალბათ უფრო ხშირად.
შემეკითხები რატომ...
გულსმირევს და ქვეყნიერებას მაზიზღებს, პირველ რიგში საკუთარ თავს.
უბრალოდ მძულს და როგორც ბოსელში გამოკეტილი მშიერი პირუტყვი ისე ვიქცევი...
გგონია სიყვარული გამაღლებს? უკეთეს გხდის?
დამიჯერე არა! ათასჯერ გამოვცადე და ყველგან ერთი და იგივე....
რომ ეთხოვათ ჯოჯოხეთში ჩავიდოდი და იქიდან ნაკვერჩხალს ამოვიტანდი მათ გასათბობად...
მაგარმ ისინი დუმდნენ, ჩემთან არ იყვნენ, ფიქრებით სადღაც შორს წასულიყვნენ და ბედნიერებას მათ თვალებში ვკითხულობდი... როგორც გადამფრენი ფრინველები...
მითხარი როგორ არ გამეშვა? როგორ დამეკავებინა, განა რა მქონდა ან რა ძალით შევბოჭავდი...
მე კი უკვე დაფლეთილი აბჯარასხმული ვდგევარ და საკუთარ თავს
შემეკითხები რატომ...
გულსმირევს და ქვეყნიერებას მაზიზღებს, პირველ რიგში საკუთარ თავს.
უბრალოდ მძულს და როგორც ბოსელში გამოკეტილი მშიერი პირუტყვი ისე ვიქცევი...
გგონია სიყვარული გამაღლებს? უკეთეს გხდის?
დამიჯერე არა! ათასჯერ გამოვცადე და ყველგან ერთი და იგივე....
რომ ეთხოვათ ჯოჯოხეთში ჩავიდოდი და იქიდან ნაკვერჩხალს ამოვიტანდი მათ გასათბობად...
მაგარმ ისინი დუმდნენ, ჩემთან არ იყვნენ, ფიქრებით სადღაც შორს წასულიყვნენ და ბედნიერებას მათ თვალებში ვკითხულობდი... როგორც გადამფრენი ფრინველები...
მითხარი როგორ არ გამეშვა? როგორ დამეკავებინა, განა რა მქონდა ან რა ძალით შევბოჭავდი...
მე კი უკვე დაფლეთილი აბჯარასხმული ვდგევარ და საკუთარ თავს
ჯიბიდან სიგარეტის კოლოფი ამოვიღე, ზედ მიწერილ მისამართს დავხედე, შემდეგ კარზე მიმაგრებულ ნომერს შევადარე და როცა დავრწმუნდი, სწორ მისამართზე ვიყავი, ზარის ღილაკს თითი მივაჭირე. ზარმა რაღაცნაირი, "ჩახლეჩილი ხმით" დარეკა თუ დაიხრიალა.
ორიოდე წუთი გავჩერდი და როცა მივხვდი, კარის გაღებას არავინ აპირებდა, ისევ დავრეკე. ხრიალი განმეორდა და მალე კარის იქიდან ფეხის ხმაც მომესმა. შემდეგ ზარივით ხრინწიანმა ხმამ იკითხა:
- ვინ არის?
- ბინის თაობაზე ვარ მოსული. თქვენ აქირავებთ ბინას?
- ერთი წუთით, - მიპასუხა და შემდეგ ნაბიჯების ხმა გავიგონე, ოღონდ ახლა ეს ხმა კარს შორდებოდა. კარგა ხნის შემდეგ კარს მიღმა იატაკმა გაიჭრიალა და გავიგონე, როგორ გადატრიალდა გასაღები საკეტში.
ხრინწიანი ხმის პატრონი ტანდაბალი,
ორიოდე წუთი გავჩერდი და როცა მივხვდი, კარის გაღებას არავინ აპირებდა, ისევ დავრეკე. ხრიალი განმეორდა და მალე კარის იქიდან ფეხის ხმაც მომესმა. შემდეგ ზარივით ხრინწიანმა ხმამ იკითხა:
- ვინ არის?
- ბინის თაობაზე ვარ მოსული. თქვენ აქირავებთ ბინას?
- ერთი წუთით, - მიპასუხა და შემდეგ ნაბიჯების ხმა გავიგონე, ოღონდ ახლა ეს ხმა კარს შორდებოდა. კარგა ხნის შემდეგ კარს მიღმა იატაკმა გაიჭრიალა და გავიგონე, როგორ გადატრიალდა გასაღები საკეტში.
ხრინწიანი ხმის პატრონი ტანდაბალი,
###
სიგრილე, ჰამაკი, ჭოტები,
ყურებში იღვრება ნირვანა,
ცას ვხედავ ვარსკვლავებმოჭედილს
და თითქოს სამყაროს მიღმა ვარ.
ზაფხულის უბრალო საღამო,
არც წვიმა, არც სეტყვა, არც ქარი,
დაბერავს სიო და მალამოდ
ედება ყველაფერს რაც არის.
ბალახზე დამსხდარან შინდები,
ტოტები იცვენენ გულაბებს,
და ახლა ძალიან მინდება,
სამყაროს ჩავუყვე გულამდე.
რომ ვნახო რაიმე მსგავსება,
ასე რომ იმეტებს ნაყოფებს,
რაც ჩემში ვერაფრით თავსდება,
რაც ასე დახუნძლულს მამყოფებს.
დაბერავს სიო და მალამოდ
დააფენს გონებას კანაფებს,
რამდენიც არ უნდა დავმალო,
შენს გარდა არ ვნატრობ არაფერს.
სიგრილე, ჰამაკი, ჭოტები,
ყურებში იღვრება ნირვანა,
ცას ვხედავ ვარსკვლავებმოჭედილს
და თითქოს სამყაროს მიღმა ვარ.
ზაფხულის უბრალო საღამო,
არც წვიმა, არც სეტყვა, არც ქარი,
დაბერავს სიო და მალამოდ
ედება ყველაფერს რაც არის.
ბალახზე დამსხდარან შინდები,
ტოტები იცვენენ გულაბებს,
და ახლა ძალიან მინდება,
სამყაროს ჩავუყვე გულამდე.
რომ ვნახო რაიმე მსგავსება,
ასე რომ იმეტებს ნაყოფებს,
რაც ჩემში ვერაფრით თავსდება,
რაც ასე დახუნძლულს მამყოფებს.
დაბერავს სიო და მალამოდ
დააფენს გონებას კანაფებს,
რამდენიც არ უნდა დავმალო,
შენს გარდა არ ვნატრობ არაფერს.
На этом пока всё
Войдите в ОК, чтобы посмотреть всю ленту
1
- mari maisuradzeთბილისი
28
- საუკეთესო ლექსების კრებული21444 подписчика
- პოეზიის სამყაროში9256 подписчиков
- პოეზია POEZIA....5651 подписчик
- poezia upirveles yovlisa4514 подписчиков
- ★ ★ ★ Poeziis Moyvarulta Klubi...★ ★ ★1116 подписчиков