დრო გავა ალბათ მოგაგონდები დრო არ ჩერდება წარსული ქრება მოგაგონდები ალბათ ფიქრებში ვერ დააბრუნებ იმ წარსულს ვერა, ეჰ გამიტაცეს შენზე ფიქრებმა ღამეა ბნელი და მთვარეც არ სჩანს მხოლოდ სიზმრებში თუ დაგინახავ ისე კი გეძებ გეძახი სად ხარ
მე რომც კი მოვკვდე გულში დარჩები ვერ ამოგიღებს სიცივე ვერა მე რომც კი გავქრე საფლავშიდაც კი გულში შენ მაინც დარჩები კენტად დღეს კი ძნელია დღეს უშენობა ფიქრები მაინც მაძლევენ ძალას თითქოს ფრაგმენტად დაგიტოვე და რა გააცოცხლებს სიხარულს ჩამქრალს
შენზე ფიქრები დიდი ხანია რომ გადამექცა ჩვევად და ჩემი გულიც უკვე წააგავს საუკუნოვან ვერხვას რომელიც ფეხზე ძლივს დგას და ელის იმ მონატრებულს სადღაც ისევ წვიმს ისევ ბნელა და ცივა ის კი არადა არ სჩანს.