TEMO LOGUA

Последний визит: 20 ноя 2019

Фильтр

Заметки Увлечения

TEMO LOGUA

6 авг 2016

Me ar movkvdebi tqven geubnebit,
Sicocxles vwelav tetri dzapebit,
Nervebs vimshvideb uplis didebit,
Locvas ki vagrdzeleb cxare cremlebit.
Me ar movkvdebi tqven geubnebit,
Sicocxles viwyeb cashi gaprenit,
Haers visuntqav xrublebze maxla
Tqven nu idardebt jandabas, waval.
Me ar movkvdebi tqven geubnebit,
Tundac movidesss Jami wasvlisa
Tvalebs davxuchav da mivendobi
Uplis sauplos tvit axsrulebas.

TEMO LOGUA

6 авг 2016

Me ar movkvdebi tqven geubnebit,
Sicocxles vwelav tetri dzapebit,
Nervebs vimshvideb uplis didebit,
Locvas ki vagrdzeleb cxare cremlebit.
Me ar movkvdebi tqven geubnebit,
Sicocxles viwyeb cashi gaprenit,
Haers visuntqav xrublebze maxla
Tqven nu idardebt jandabas, waval.
Me ar movkvdebi tqven geubnebit,
Tundac movidesss Jami wasvlisa
Tvalebs davxuchav da mivendobi
Uplis sauplos tvit axsrulebas.

TEMO LOGUA

5 июн 2016

მთვარიანი ღამის ორი საათია,
შუა ქალაქისკენ მივალ მგლოვიარე.
ფიქრში უიმედო ხმები გადადიან,
როცა სიშორეზე ტირის როიალი.

ქალაქიდან ქალი სადღაც გაემგზავრა,
ღამის ორთქლმავალი კივის გადარევით.
ჩემი იმედები ისევ გაიბზარა,
უიმედო გული მიმაქვს ცხედარივით.

სოფლის მეშინია, თბილისს ვეფარები
და შენ მაგონდები, როგორც მზე წარსულის.
მთვარეს იტაცებენ მრისხანე ქარები
და ქუჩის ფარნები ბჟუტავს ფერწასული.

ქრება ის უმანკო და შუქი ნუგეშის,
მე ქვეყნის წინაშე ვდგავარ მგლოვიარე.
გული ასვენია მაღალ სიჩუმეში,
თანაც სიშორეზე ტირის როიალი...

TEMO LOGUA

3 апр 2016

არ დავბრუნდები... მე არასდროს არ დავბრუნდები...

მივდივარ... ესეც წაბლისფერი თმების ბრალია,

ვიცი, ოდესმე ჩემს არყოფნას გაებუტები,

ვიცი ,ოდესმე მოგინდები ისევ ძალიან...

არ დავბრუნდები.. დაე, ბოლო იყოს ეს ლექსიც,

გულში შენს სახელს პირველივე წვიმა ამოშლის

შენი თვალები არ იქნება დაღლილ ფიქრებში

და არ იქნება შენს საყვარელ ცისფერ სამოსში.

უშენოდ გულზე უდარდელად დავიკრეფ ხელებს

ცისფერ ყინვაში გამაქანებს ქარი გოდებით,

ომში ხომ მხოლოდ სიყვარულით, უგონოდ კლავენ

და არც საფლავზე შენს ყვავილებს დაველოდები...

მივდივარ..მტკივა..მაინც წავალ..არ დავბრუნდები

რადგან ყოველი წაბლისფერი თმების ბრალია

ვიცი, ოდესმე ჩემს არყოფნას გაებუტები..

ვიცი, ოდესმე მოგინდები ისევ ძალიან..

TEMO LOGUA

1 фев 2016

და...ყველაფერი ჩაბარდა წარსულს,
და...ყველაფერმა იცვალა ფერი,
რატომღაც ნუგეშს, რატომღაც ალერსს
დიდი ხანია მე აღარ ველი.
თურმე მხატვარმაც დაკარგა ფუნჯი
და პალიტრაზე არ დარჩა ფერი,
ვეღარ დავხატე ოცნება ლაღი,
ვეღარ მოვკიდე იმედებს ხელი...
ამ ყველაფერმა ისე დამღალა
რომ როგორც თევზი მივსდევ დინებას,
ცხოვრება მკაცრი, ცხოვრება შლეგი
ელვის სისწრფით მიედინება.
არ ვიცი, რატომ გავხუნდი ასე,
კვლავ ხელი რატომ დამრია სევდამ,
მე ხომ მომავლის ერთადერთ ნუგეშს
პატარა ..... თვალებში ვხედავ.
იცით, რა დროა ახლა, ამ წუთას?
თენდება...დილამ ჩამოჰკრა ექვსი,
კალმით ქაღალდზე გადამაქვს ნაზად
ჩემი ახალი, სათუთი ლექსი...
არადა...ახლა გაზაფხულია
და გული უნდა მქონდეს გამთბარი,
მე უნდა ვწერდე ლექსებს გრძნობისას
რომ აღარ ჩა

На этом пока всё

Войдите в ОК, чтобы посмотреть всю ленту