ღამე სიგიჟის, შინაგანი თავისუფლების გამოვლენის, რომანული ისტორიების გადახდენის დროა.როცა შენი ყველაზე ფაქიზი, ავთენტური და მიჩქმალული ნაწილი იღვიძებს, რათა გამოვიდეს და ვარსკვლავების არაგანმკიცხველი თვალების წინაშე სისულელეები აკეთოს.ღამეა, როცა გვიყვარს - იმ განსაკუთრებული, მჩქეფარე სიყვარულით, რომელიც დილის შუქზე სულ სხვანაირი გვეჩვენება.
ღამეა, როცა ვხედავთ ჩვენი ცხოვრების უსიამოვნო, არაფრისმომცემ მომენტებს.ღამე ვხდებით პოეტები და ფილოსოფოსები.ღამე ვოცნებობთ იმაზე, რისი გაკეთებაც მზის მოციმციმე თვალების ქვეშ, წარმოუდგენლად მიგვაჩნია.ღამეა ჩვენი სულშესაფარი. დაგროვილ სევდას გასაქანს ხომ მხოლოდ ძილის წინ ბალიშზე ვაძლევთ ... როგორც საჰაერო ბუშტიდან ყრიან ზედმეტ ბარგს, ისე ვთავისუფლდებით - არ