რას ინატრებდი სიკვდილის შემდეგ? - ქარად ყოფნას ვინატრებდი ოტია... - ქარად? - ხო, ქარად... - რატომ კაცო? - იმიტომ, რომ ადამიანებს ის, რაც ყველაზე ძვირფასი გააჩნიათ მას ატანენ... და მე, შევიფარებდი სიყვარულს, ერთგულებას, დროს, იმედსა და ბედნიერებას. ყველაფერს, რასაც უმოწყალოდ ანიავებენ...
„ყველაფერი ცვალებადია ამ ქვეყნად: უცხო ადამიანები ახლობლებად იქცევიან, ახლობლები კი უცხოებად. მეგობრები უბრალო გამვლელებად გადაიქცევიან, გულით საყვარელი ადამიანები კი ჩვეულებრივ ნაცნობებად.“ 🍁
„ვბერდები და ეს გარდაუვალია. ეს პრობლემაა ვითომ?! 70 წლის ასაკში უფრო ბედნიერი ვარ, ვიდრე 30 წლისა ვიყავი. რა მნიშვნელობა აქვს, რამდენი სანთელი ენთება ტორტზე? მთავარია, მათი ჩაქრობის თავი მქონდეს!“