🩸🩸🩸ҲАҚИҚАТ🩸🩸🩸
"Етолган мақтайди, етолмаган айблайди"
Кўпларда ўзига сезилмайдиган, четдан қараганга кулгили кўринадиган бир разил иллатни кузатдим.
Улар бирор нарсага етса, ёки ета олса, уни оғиз кўпиртириб мақтайди. Ета олмаса, ёки етгач қўлидан кетса, оғзига келган гап билан ёмонлайди.
Буни мақолда: "Мушук қуйруққа ета олмагач, «пуф, сассиқ» дермиш" дейишади.
Мушукка қуйруқ қаерда экан? Лекин унга ета олмагач, уни ёмонлаш, ўзини оқлаш керак-да! Шунинг учун энди қуйруқ «пуф, сассиқ» бўлади…
Бундай одамлар «ҳолат тили» билан ўзларини «Галактиканинг маркази» дейдилар.
Гўё бутун фалак уларнинг фойдаси учун айланаётгандек…
Бу касалликдан огоҳ бўлишинг учун унинг энг кўп кўриниш берад