Насӯҳ марде буд, ки ба занҳо шабоҳат дошт - садояш нозук, рӯяш бемӯй ва андомаш занона буд. Ӯ марди шаҳватпараст буд ва бо суиистифода аз зоҳири худ дар ҳаммоми занона кор мекард ва касе аз ҳолати аслии ӯ хабар надошт. Ӯ аз ин роҳ ҳам рӯзгорашро мегузаронд ва ҳам шаҳваташро қонеъ месохт. Гарчанде чандин бор ба ҳукми виҷдон тавба карда буд, аммо ҳар бор тавбаашро мешикаст.