Усьö лым бöра öтöрын,
Вевттьö му вылын быдöс.
Челядь кад тöд вылö пырис:
Юждам ёрттэзкöт керöс.
Радзь бердö бура кутчисим,
Мед некин додись эз усь.
Быд гöпокö сiдз трекнитö
Лэбзям лымö кыдзи тусь.
Лым столаын öддьöн кöдзыт,
Сотчö миян рожабан.
А вот ва паськöмын сöдзö,
Вежам гортын ми вешьян.
Öксям вились орсны «сигöн»,
Лым сöнöгöн кынтöм гез.
Мед лыддисьны, сувтö кругö.
Кин жö лоас галитiсь?
Öтiк, кык, куим, нёль, вит….
Тэ, бура зон каравлит!
Кыдзи лоан «осьта öма»,
Тэчам мышкат ми нинкöмöн.
Локтiс рыт. Маскар сибöтчис
Важ паськöм пасьталöм ёрт.
Кин нö пемытнас ёркöтчö?
Ог бы лэдзö тöдтöм морт.
«Мийö, мийö, - сiдз шыасим.
Ось чожа инька, ыбöс.