Նվիրվում է մեր սիրելի' համագյուղացու, Ջավախքահայ`ծնունդով Ախալքալաքի շրջանի Կորխ գյուղից,Ռուսաստանաբնակ` ք.Բելոռեչենսկ`
Արարատ Վաղինակի Եփրիկյանի պայծառ հիշատակին...
Կործանվեց կյանքս, կործանվեց հոգիս,
Աշխարհը ասես փուլ եկավ գլխիս,
Մի վայրկյանի մեջ կորցրի ամեն բան`
Ապրելուս հույսը, տո'ւն, կյա'նք հավիտյան։
Կուզեի ճախրել` կոտրվեցին թևերս,
Կուզեի երգել` կտրվեցին լարերս,
Արև ու լուսին ճամփիս սևացան,
Մարվեցին հույսերս` երկինք սլացան։
Կյանքս նմանվեց խորտակված նավի,
Եվ ուժ չգտավ` հանուն պայքարի,
Ու նա խորտակվեց կրկին, տակավին,
Եվ չդիմացավ այս դաժան ցավին։
Սակայն, մնալով այսպես անպաշտպան,
Ես հասցրեցի
Աստծուց խնդրել մի բան.
Որ...զավա