УВОЛ
-Нигина,тўхтасанг-чи.
Чорраҳадан ўтиб,эндигина ўз кўчаларига қайрилган Нигинага овоз таниш туюлди-ю, орқасига ўгирилди. “Тавба, Дилфузанинг овозига ўхшарканми? Ахир у бу ерда эмасди-ку.”-деган фикр кечди хаёлидан.Мусофирчиликнинг энг оғир кунларида уни қарздор қилиб қўйиб анча қийнаган дугонасининг кинояли чеҳраси, заҳарли сўзларини эслаб юрагида қандайдир оғирликни ҳис қилди.Уни чақирган ростдан ҳам Дилфуза экан У тез-тез юриб келди-ю, худди ораларида ҳеч нарса бўлмагандай, Нигинани қучоқлаб олди.
- Қалайсан дугонажон, яхшимисан?-шу сўзларни айтаётиб у Нигинанинг юзидан ўпиб ҳам қўйди.-Ўғлинг, хўжайининг, онанглар яхшими?
Нигина Дилфуза билан сўраш