Әллә ниләр булды араларга,
Сөйләшмибез, хәл дә белмибез.
Өй турыннан узып барган чакта,
Хәл белергә хәтта кермибез.
Кинәт кенә дөнья үзгә булды,
Чит-ят итә туган туганны.
Әллә кемнәр аша ишетәбез,
Гаиләсендә ниләр булганны.
Күрше белән күптән дуслык бетте,
Ярар инде дибез, түзәрлек.
Туган булып туган аралашмый,
Гарьлегеңнән егылып үләрлек.
Һәркайсыбыз хәзер үзе генә,
Туганлык дип җан да атмыйбыз.
Авырлыгы бар дип ишетсәк тә,
Ярдәм итәм диеп чапмыйбыз.
Сөенече булса, шатланмыйбыз,
Ярар диеп, кенә узабыз.
Мәҗлесләргә килгән кешеләрдән
Туганны да хәзер сызабыз.
Әллә дөнья шулай үзгәрдеме,
Әллә байлык каплый күзләрне?!
Оныттык шул инде туган гына
Якын кеше дигән сүзләрне.
Әби-бабай һәрчак әйтә и