Предыдущая публикация
Левая колонка
Последний визит: 25 янв
Фильтр
ყველაზე მეტად ის დღეები მიჭირს, „ძნელად გადასატან დღეებს“ რომ ეძახიან… ერთადერთი, რასაც ვაკეთებ — ვწვები, თვალებს ვხუჭავ და ერთ კადრს ვატრიალებ. თითქოს სხვა განზომილებაში გავდივარ. ვითიშები — არსად არ ვარ, საერთოდ არ ვარ, არავინ არ ვარ…
და მერე?
რეალობას ვუსწორებ თვალებს — ცრემლმორეულსა და დაღლილს — და ისევ ვაიძულებ საკუთარ „მე“-ს, პატივი სცეს რეალობას.
და მერე?
რეალობას ვუსწორებ თვალებს — ცრემლმორეულსა და დაღლილს — და ისევ ვაიძულებ საკუთარ „მე“-ს, პატივი სცეს რეალობას.
"როცა შეყვარებულები ერთმანეთს ემშვიდობებოდნენ, მამაკაცი ქალს კესანეს ჩუქნიდა, რომ მათ ერთმანეთი არ დავიწყებოდათ. არსებობს კიდევ ერთი ლეგენდა: როცა ქალღმერთი ფლორა მცენარეებს სახელებს არქმევდა, კესანესთვის სახელის შერჩევა დაავიწყდა. მშვენიერი ყვავილი თვითონ ეახლა ფლორას, სთხოვა, არ დავიწყნოდა და ფლორამაც შეურჩია სახელი, რომელიც ბევრ ენაში ისმის, როგორც "არ დამივიწყო"🩵
На этом пока всё
Войдите в ОК, чтобы посмотреть всю ленту
1
- Being Beingთბილისი