Аҳкоми талоқ (бахши нуҳум)
Талоқи шахсе, ки гунг аст аз рӯи ишораҳояш аст ва фарқе намекунад, ки навиштан бидонад ё на ва ҳамчунин фарқе надорад, ки гунги модарзод бошад ва ё баъд ба сурати доимӣ гунг шуда бошад (на инки гоҳе битавонад ҳарф бизанд ва гоҳе натавонад).
Шахсе ки гунг аст агар ишораҳояш маънодор ва дорои мафҳум бошад ба онҳо эътибор дода мешавад ва ишораҳое, ки ҳеҷ мафҳуме аз онҳо бардошт намешавад ва ё шак эҷод мекунанд эътиборе надоранд.
Аҳкоми додани ихтиёри талоқ ба зан
1) Агар марде ба ҳамсари худ гуфт “ихтиёр кун”, ё инки гуфт “талоқ бидеҳ нафси худро”, дар ин сурат то мавқее, ки зан дар ҳамон маҷлис аст метавонад худро талоқ диҳад ва агар аз он маҷлис ҳаракат кард ва к