ნისლივით მომედე თავბრუდამხვიე ია რომ ყვავის ზამთრად მარტივით ამრიე ნისლებში არეული დავრჩი მე .სიტყვები ვერაფერს ვერ ცვლიან ოჰ ეს ღამეც ისევ მარტომ გავლიე ისინი ვერაფერს ხვდებიან ხომ იცის გულმა რომ ესგრძნობა ფუჭად ჩაივლის ამას რისთვის შვებინ? ოხ რად არამოსული კვირტები ფესვებში ჭკნებიან ზამთრის სიცივე შენ მოუსვლელად დნებიან რაიციან ნისლებმა ვარდები ნისლებში რომ კვდებიან ეჩქარებათ ნისლებს არცკი რცხვენიათ ლაჩრებს არიციან თუ რას ჩადიან ვარდივით ყვავი მაგრამ ჩემი არგქვია არვივი არც შენ ბაგეზე არმიკოცნია ნისლებმა იციან იციან რომ ჩვენშორის დიდი ხიდია ისიც იციან ეს ლექსი ქაღალდის ნაგლეჯებს რომ შემორჩებიან ძარღვი გაწყდა ამ ღამეს არშეუძლიათ ამის ატანა დასანან