ისე თეთრი ხართო, როგორც ნუშის გული,
ისე მათრობელა, როგორც ამარეტო,
ჰოდა, ქალბატონო, მეც რომ შემიცოდოთ,
მოდით, ეგ ღიმილი ცოტა დამალეთო...
ვიცი, ქალბატონო, გიჟი გეგონებით,
მაგრამ აღარა მაქვს რცხვენა არავისი,
გიჟი? ცოტა კი ვარ, ისიც გემოვნებით,
თქვენ რომ შემოგხედეთ, ვინ ვარ აღარ ვიცი...
ჩამქრალ ოცნებებად ვნება მესახება,
გულში გამიყარეთ თქვენი მკვლელი მზერა,
მერე დამაჩოქეთ ღვთიურ ვენახებთან,
დიდხანს მაწურინეთ დარდი ვებერთელა...
სახეს როგორ გშვენით ოდნავ გაღიმება,
ტუჩის დასველება რაღაც სახიერად,
ჩემში შეგიძლიათ მკვლელის გაღვიძება,
ყველა მეტოქეზე შურის საძიებლად...
თქვენთვის არ მიკითხავს, იქნებ გეჯავრებით,
გრძნობა შემომადნა ვნების მყინვარებით,
იქნებ დაიოკოთ ბრაზის ეგ ჯარები,
თქვენ რა გამიწყრებით,