Бо ту хуршеди муҳаббат ба дилам метобад, Ҳар сухан аз лаби ту қадри тилло меарзад. Бо ту оромиши дунё ба дилам меҳмон аст, Ғуссаҳо аз дилу ҷон рӯ ба фано мегардад. Бо ту сад буссаи шодӣ ба лабам мерақсад, Ҳар нафас бо ту пур аз шуру наво мегардад. Бо ту ин қиссаи дил атри хуши борон аст, Зиндагии бо ту пур аз нури Худо мегардад. Марями Нилуфарӣ.