կարոտս ծով է դարձել
Առանց նավ խեղտվում եմ ես,
Ով իմ խռոված հայրենի բուն
Որբ մնացած հայրենի տուն:
կարոտ սիրտս կանչում է Ձեզ, Ծննդավայր իմ օրօրան,
Չքնաղագեն իմ Վերին Շեն,
Կարոտել եմ հանդ ու դաշտիդ
Ու ծաղկաբույր քո լանջերին, Մռով Սար իմ , Սարից փչող մեր զով քամին ,
երնեկ կտամ ես մի անգամ ծնողներիս գերեզմանին այցի գնամ, սրտանց լացեմ ու մոմ վառեմ, կարոտս առնեմ...
Նունիկ Ազարյան
Վերին- Շեն