ОЗГОРУЛДУМ...
Озгорулдум бат эле бир заматта,
Кулуп жургон жадыраган кыз элем.
Озунду коромун аткан тандан,
Ал тандын аппак нурдуу жузу элен.
Озгорулдум олгондой оз жашоомдо,
Асманда жарык кылган ай белен?.
Озунду эске алам гул жайнаса,
Айланага гулдор толгон жай белен?,
Эч бир ачкыч ачкан жок журогумду,
Айтчы жаным кай жерде журосун сен?,
Барамын мен уйулгон топурака,
Эсте калган баягы кулосун сен.
Озгорулдум озундон айрылганда,
Оз журогум ойколуп кайгырганда.
Унутпастан озунду эстей берем,
Ар бир саат,ар бир мунот,ар бир айда.
Озгорулдум сагыныч орттогондо,
Сезимдин жарыгы очуп бир олгондо.
Сыйрылып журогумду жара кести,
Сыздап чиркин соогунду жер комгондо...(Диана Куmmубекова)