ნატა ლეონე

Последний визит: 18 окт 2019

Фильтр

Заметки Увлечения

ნატა ლეონე

18 мар 2018

-იხარე მუდამ.
-ამინ შენც ასევე,- მიპასუხა და ხმამაღლა ფიქრი გააგრძელე.
-თუმცა, ხომ იცი როგორი ბედნიერნი ვართ თუნდაც მე და შენ?-მერე კი დასმულ კითხვას თავად გასცა პასუხი.
-ეს ბედნიერების ნიღაბია,-თქვა და თავი ჩაქინდრა.
-ჰო ვიცი, ვიცინით იქ სადაც უნდა ვიცრემლებოდეთ,-გიპასუხე და ჩავფიქრდი.
ასეთი იყო ცხოვრება ზუსტად ასეთი...მისტიური სახე ჰქონდა ჩვენსავით...
ისიც თამაშობდა დროდადრო და მერე მორგებული როლით გვსტუმრობდა ადამიანებს...
მოდიოდა და, ხან მზე მოჰქონდა და ხან წვიმა...

ნატა ლეონე

ნატა ლეონე

18 мар 2018

სიამოვნებით ჩავიცმევდი ცხოვრებას ნამდვილი სახით...
სადაც ღიმილით ბრწყინავ...
სადაც ცხოვრება აბესალომის და ეთერის დადგმას არ ჰგავს...
სადაც ორმაგ თამაშს არ ითამაშებენ ადამიანები...
სადაც ბანქოში არ წაგაგებს ბედისწერა და შენ დაკარგულ გრძნობას ხელგაშვერილი სამადლო ხურდასავით ქუჩის კუთხეში აღარ დაუცდი...
სიამოვნებით ჩავიცმევდი ცხოვრებას სიყალბის გარეშე,სადაც ტყუილი შენი თავის მართლებაა არ იქნება და სხვისი სასჯელი...
სადაც კუსავით აბჯარის ჩაცმა არ მოგიწევს რომ აღარ გატკინონ...
სადაც მზეს არ დაემალები რადგან მის კვალში ჩამდგარი ჭექა-ქუხილი გაშინებს...
სიამოვნებით ჩავიცმევდი მე ნაღდ ცხოვრებას ყოველგვარი საზღვრების გარეშე და არ ვიფიქრებდი იმაზე თუ რას იტყვიან ადამიანები, რადგან ყველაზე ნაღდი თეორემა

ნატა ლეონე

18 мар 2018

ხანდახან შეუძლებელი უნდა შესძლო და დაუმარცხებელი დაამარცხო...
მერე კი წელში გაიმართო და ისე გაიარო თითქოსდა არასდროს დაცემულხარ ცხოვრების ბილიკზე...
ძლიერი უნდა იყო, ძალიან ძლიერი.

ნატა ლეონე