გვირაბში ინტერნეტი რომ გაითიშა, მობილურიდან თავი ავწიე და ჩემს წინ მდგომი ბიჭი შევამჩნიე, თუმცა არშემჩნევა არც გამოვიდოდა, ვაგონის კუთხეში მარტო ჩვენ ვიდექით, მაღალი და თხელი აღნაგობის იყო.
ჩემი თვალების აწევას მისი თვალები დაემთხვა, მუქი, ელვარე და მოუსვენარი თვალები ქონდა. პალტოს და ქუდის შავი ფერის განო დამრჩა იმის აღქმა, რომ შავი თვალები ქონდა თუ არა, არ ვიცი, ამდენ ხანს არ მივშტერებივარ.
თავი დავხარე და მობილურის ეკრანს მივუბრუნდი და მერე გამახსენდა, რომ ვაგონში შესვლამდეც, მეტროს ბაქანზე გადავეყარე ამ ბიჭს და მისი თვალებიც მაშინ ვნახე.
დაკვირვებული ვარ, შავგვრემანების ყურადღებას უფრო ვიქცევ ხოლმე.
ესეც შავგვრემანი იყო...
შემდეგ გვირაბში ისევ მოვწყდი მობილურს და ისევ ამ ბიჭს თვალებ