ჩვენთან აღარა ხარ,რა დრო გაქცეულა,ვერცკი შევიგრძენით ისე გაიპარა,უძმოდ ეს ქვეყანა თუნდაც დაქცეულა,შენი სამყოფელი თოვლით დაიფარა,რატო მიგვატოვე ვერვინ გარკვეულა ალბათ საიდუმლოც შენთან დაიმალა,ფიქრის ჯებირები ცრემლით გარღვეულა,ცრემლებით რომელიც შენთვის დაიღვარა,არვინ დაინდე და ყველა მიატოვე,ზეცას მიაშურე ალბათ არეულმა,აქ ჩვენ დაგვიტოვე შავი სიმარტოვე,დედამ რა გიშველოს დარდით დალეულმა,ალბათ გირჩევნია ღმერთთან სიახლოვე,გზები გადაკვეთე როგორც მთვარეულმა,გულში შენ ადგილას დარჩა სიმარტოვე,ძილი არ დაგიფრთხოს ხმებმა ღამეულმა... პ.ს. დღეები შავი და თეთრი არის ღამე,იცი რომ დედაშენს შავი ჩაუცვია,დღეს მზე არ ათბობს და ღამით ტირის მთვარე,ეგ ქვიანი მიწა შენი ძმაკაცია,შევთხოვ ანგელოზებს,არ მოაკლოთ რამე,თქ