შენ კი არა ტაბიძემაც დაივიწყა ბოლოს მერი,პოეზიას თუ შემორჩა გრძნობა სავსე ლექსსის ფერი.შენ კი არა ივიწყებენ ანგელოზთა ფრენას ცაში,აღარც მე არ მენატრები გაგცვლი კიდეც ვინმე სხვაში,აღარ მათრობს შენზე ფიქრი ალი როგორც ადრე მწვავდა,ჩაგაბარე წარსულს სადღაც ჩამოეშვა შავი ფარდა,შენ კი არა ივიწყებენ გარდაცვლილთა არსთა ძვლებსაც,ჩემში ცოცხლად დამარხული სიყვარული აღარ თვლემდა,დაგივიწყე როგორც მთვარე ცის რირჟაჟში მიმალული,ცისფერ ცაზე მზე ნარნარი სხივებს აფრქვევს მხიარული,აღარ ვდარდობ შენზე არა ისე როგორც იყო ადრე,არ გინდოდა მაგრამ მაინც მზე ნახე და მთვარე დათმე,მაგრამ ისევ დაღამდება აცივდება ისევ მალე,აღარ მოვალ შენთან უკვე იქ სხვა ზამთარს მიგაბარე, :( ♥