წავალ ავურევ
აურ -დაურია ქარმა ხის ფოთლები,
ცოცხის ანაბარა მერე მიატოვა,
მიურ-მოურია მთეlი გრძნობები და
გულცივი ფიფქებით ოხვრით მიათოვა...
არის სევდიანი ისევ დედამიწა,
რაღაც ფრაზებს ისვრის, ფრაზებს ბანალურად,
ახლა მათხოვარმა გვერდით ჩამიარა,
მისმა მარტოობამ სულ მტლად გამანულა...
უფრო ცივი არის ახლა შემოდგომა,
რატომღაც შემშურდა მარტოსულ ფოთლის,
უცნობმა სიგარეტს ბოლოჯერ გაუკიდა,
დარჩა ანაბარა ცარიელ ბოთლის...
უფრო მტკივნეული არის უშენობა
შენ ხომ წახვედი და მარტო მიმატოვე,
ვიცი არასოდეს აღარ დაბრუნდები,
ვიცი საბოლოოდ შემშლის სიმარტოვე...
უფრო გადარევით იწვის ეს სანთელი,
ცხელი ლავასავით ქაღალდზე დაიღვარა,
შენმა თვალებმა კი სულ მტლად გამაგიჯეს,
ტანში ჟრუანტელმა დამიარა...
ქარ