Ben bu kafaya pembe yalanlar doldurmuşum Dışarda kalanlarada bir sınır koymuşum Hergün o sınırın içinde oyunlar kurmuşum Gel de bu kafaya gerçeği anlat şimdi
Zaman eşittir kendime bolca zarar ediyorum Yetmiyor gibi her gün bu bataklığı tekrar ediyorum Ben aklımdakileri atmayı bir türlü beceremiyorum Bazen kafama sıkıp gitmek istiyorum
Kafamda düşüncelerim bildiğin aynı esir Azat edip gitmeyi beceremedi ki bu aciz bedeni Aklımda dahil olup durur her gün şimdi Bir zehirden farklı sanır kendini
Huzursuzluk zehirli sarmaşık gibi bedenime dolanmış Ben cansız bir heykel öylece ortada İçimden bin üç yüz kilometre gittim ama Dşarıdan baksan hala aynı.
