Ривоят мекунанд, ки дар ҷаханнам, дар як водӣ, морҳо мешаванд ва ғавсии ҳар як мор мисли гардани шутур буда, онҳо Намозтарккунандаро (шахси бенамоз) мегазанд. Заҳри он, дар ҷисми бенамозон 70-сол таъсираш мемонад. Баъд гуштҳои он инсон пора- пора шуда меканад. Вале Парвардигор боз уро зинда мегардонад, зеро мурдан як бор аст. Он дунё абадист ва дигар мурдан несту марг нест. Бародарон ва хоҳарон, хуб андеша кунед, ин дунё гузарон аст, ҳамаи мо мемирем ва ба назди Аллоҳи Ягона меравем. Баъд дар онҷо аз руи бенамоз буданамон чи ҷавоб мегуем? Бенамоз набошед ва аз азоби Аллоҳ битарсед. Надори тоқати як захми сузан, Наметарси чаро аз сузи гулхан. Парвардигоро, ҳамаи моро ҳидоят кунад.