Бир одамнинг тўртта ўғли бор эди. Шошилиб қарор чиқармаслик, фикрлар юзаки бўлиб қолмаслик борасида ҳаётий дарс ўргатиш учун ота уларни узоқ водийда жойлашган катта дарахтни кўриб келишга юборди. Тўнғич ўғил қиш фаслида, иккинчиси баҳорда, учинчи ўғил ёзда, кенжа эса кузда борди. Барчалари дарахтни кўриб келишгач, оталари улардан "Қани, ҳар бирингиз кўрган дарахтингизни бирма-бир шарҳлаб берингчи” деди.
Тўнғич ўғил "Дарахт жуда ҳунук ва қуриган экан”, деди. Кейингиси "Дарахт ям-яшил баргли экан” деди. Учинчиси "Дарахт хушбўй гуллар билан қопланган экан” деди. Кенжа эса "Дарахтнинг мевалари кўп экан” деди.
Буларни эшитган ота "Ҳар бирингиз тўғри гапирдингиз. Чунки сизлар ту
~~ Sen deb so'zlaganni zinxor sizlamag ~~ ~~ Bevafo dunyodan vafo izlamang ~~ ~~ Bir chetka surib qo'ying hotiralarni ~~ ~~ Sizni unutganni siz ham eslamang ~~.