Дастлаб аёл бутун кеча мабойнида ойна олдида ўтириб, пардоз-андоз қилади, энг чиройли либосини кияди, зеб-зийнатларини тақади. Эри эса ишдан келиб, буни муносиб баҳоламайди. Ёки юқори баҳолайди ю, бироқ буни аёлига билдирмайди. Шунда аёлнинг кўнгли ғаш бўлади ва бундан кейин эри учун безанишдан кўнгли совийди ва бу ишни секин аста тарк қилади. Аслидачи, фаросатли аёл ўз вазифасини тарк этмаслиги керак. Аёлнинг латофати ўзининг эри учун гўзал кўринишга ҳаракат қилишдан иборат!
Абу Ҳурайра розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: «Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам: «Ким қарзини тўлашга қурби етмаган кишига тўлаши учун муҳлат берса ёки кечиб юборса, Аллоҳ таоло бирор соя йўқ кунда (қиёмат кунида) Аршдаги Ўз сояси ила соялантиради», дедилар». Имом Термизий ривоят қилган