Боз тушкон кыштын суугу,
Азабын алып келди,
Карайлап турган элим,
Жыгылбай буугун белди.
Чилденин суугу менен,
Озокту орттой турган,
Агарып тан да атпай,
Суук кабар жетип келди...
Уктаган канча адам,
Коз ачпай кетти,отту,
Ууртунан суту аккан,
Наристе учуп кетти.
Тун менен ажал андып,
Кыйратты бир айылды,
Кыргызды ортко салып,
Арманын сээп кетти...
Жер Эне бир силкинип,
Чынырып ыйлап турат,
Бей куноо откондорго,
Кайгырып жашы кулап.
Кыйраган жыгач таштар,
Журоктун ушун алса,
Ийилип чырпык сынды,
Осо албай жашоо улап...
Табигат козун ачпай,
Боз чалып буулап турат,
Боз улан секелеке,
Боору ооруп жашы кулап.
Бойтойюп уктап жаткан,
Периште кете берди,
Бой жетип осо албады,
Омурду жашап улап...