💚💚💚💚 👿👿👿

Последний визит: 21 апр 2019

Фильтр

Заметки Увлечения

💚💚💚💚 👿👿👿

19 сен 2017

იყო სიჩუმე, უფრო მეტიც არც ქროდა ქარი,
მხოლოდ რამდენჯერ მომიფრინდნენ შენზე ფიქრები,
ისე და მერე მთავრდებიან უმტკივნეულოდ,
დასარული ტივილებს არ ქონია მხოლოდ.
გახსოვს? რამდენჯერ მომატყუეს შენ კი
წახვედი,
უსიტყოდ ,
მხოლოდ ღიმილიანს გხედავდი სიზმრად.
გთხოვე იცოცხელე ჩემათვის მეთქი მხოლოდ
და მერე უიმედობის
გნახე სიზმარში იმედიანს ვახელდი თვალებს
ჩამეხუტე და უსიზმროდ ზურგი მაქციე..
თვალებში დიდხანს გიყურებდი
ღმერთი გყოლია,ხო დაბრუნდები
იმ შემთხვევაში თუ დაბრუნდები,
დაგელოდები...
გითხარი - ხელი არ გამიშვა...
შენ კი გამიშვი.
ეს სიზმარია ვიმეორებ უკვე რამდენჯერ.
და სამუდამოდ
შენს სულს მივეცი თავისუფლება...
ავტორი:შორენა კაპანაძე.

💚💚💚💚 👿👿👿

9 авг 2017

ძველი ტკივილები დრომ არ განელა,
ახლა უშენობით ისევ ცუდათ ვხდები,
აღარ მყოფნის უკვე სიტყვები,
ვხედავ შენ ხარ ჩემი უძილობის ყველა მიზეზი...
რომ დავფიქრდები ცრემლიანი ჩემ თავს უტყდები,
ისევ მჭირდები!იქნები თუ აღარ იქნები,
ვარ ახლა ისე,
დანგრეული, როგორც ტაძარი
ვგრძნობ შენი ანგელოზი სულ ჩემთან არი,
თითქოს სიზმარში იოგებად შენთვის ვიხსნები,
ვყვირი ,ლამის გამისკდეს კაპილარები
ვეღარც გიძახი
და რატომღაც ვეღარ გეწევი,
მე მომენატრა დაძახება შენი სახელის,
და რაუშველო ტკივილს გამხელილს,
და მომენატრა შენი კანის ჩემი სურნელი,
მტანჯავს განცდები .
და რეალობიდან რომ ვიკარგები
შენა ხარ ჩემი პირველი და ბოლო იმედი.
ვწევარ მარტო და მარტოობაც ჰობად ვაქციე,
გასაჭირში ლექსის წერა შვებად ვაქციე,
მე მაპატიე,
რომ უშე

💚💚💚💚 👿👿👿

6 авг 2017

ხშირად შუქივით გეძებ ღამეში,
შენა ხარ ჩემი ბოლო ნუგეში,
ვხვდები, რომ დამრჩი სახსოვრად
ცრემლია უშენოდ ამ თვალრბში...
და მიგონებებად გაგანაწილე
ვცდილობ არ დამავიწყდე,
მუზად გაგციე.
ბევრი სტრიქონით ვიცი ვატირე.
უკანაცკნელად გაჩერდა სუნთქვა,
შენ გაციე ჩემში მაჯისცემა,
მივხვდი ნუგეშია გარდაცვალება,
სხვა წარსულშია უკვე წვალება..
სიცოცხლე ხომ არავისთვის მითხოვია,
უკან გავიხედე ბევრი მივლია
შენკენ მომავალი გზაც კი ძნელია,
ვიბრძვი და სხეულიდან ვეღარ
გავედი მთელი ცხოვრება..
დავკარგე ,შენი დაკარგვის შიში
გვერდით არ მყავხარ ამასაც მივხვდი,
გადი ,
წადი,
ტკივილი ხარ,
არ შემიძლია ..
ვჯდები საწოლზე
და ამ ნაჯღაბნებს უყურებ ცრემლით
მე შენ გადიდე ისევე ლექსით .
გვერდით ღამეა ,
გარეთ მთვარეა,
ის მითევს ღამე

💚💚💚💚 👿👿👿

13 июл 2017

დილით ვიღვიძებ,თვალებს ვაცეცებ,
ყველგან ყველაში მე შენ დაგეძებ,
ნახევრად სიზმარს გამოყოლილი!
დედი,მონატრებას ვარ აყოლილი!!!
უშენოდ სული ცარიელია,
ფერი დაკარგა ირგვლივ ყოველმა,
სათქმელად ღმერთო რა ძნელია,
ცა კი უშენოდ კვლავ იქუფრება...
ლაღი ცხოვრების ფურცელი იხურება,
მიჭირს,მიჭირს მეთქი
უშენოდ იცი დამიგროვდა
სათქმელი ბევრი...
ფრთამოტეხილი ფეხზე ვერ ვდგები!
სიზმრად თუ ცხადში ყველგან გეძებდი,
ყველა ქალში კი დედას ვარჩევდი,
შენკი არ ჩანდი,არ ჩანდი
ვდარდობდი,არა ვერგთმობდი დედი.....
ავტორი -შორენა კაპანაძე .

💚💚💚💚 👿👿👿

12 июл 2017

ადამიანის სული, გაცილებით უფრო მძიმეა, ვიდრე სხეული, იმდენად მძიმე, რომ ერთ ადამიანს მისი ტარება არ შეუძლია, ამიტომ, ვიდრე ცოცხლები ვართ, ერთმანეთს ხელი უნდა შევაშველოთ და ვეცადოთ, როგორმე უკვდავყოთ ერთმანეთის სული; თქვენ ჩემი, მე სხვისი, სხვამ სხვისი და ასე დაუსაბამოდ, რამეთუ იმ სხვისი გარდაცვალების შემდეგ არ დავობლდეთ და მარტონი არ დავრჩეთ ამ ქვეყანაზე... ..

ნოდარ დუმბაძე

შეგვძლებოდეს ერთმანეთის ტკივილი...სიხარული,სიყვარული და ბედნიერება ,გასაჭირი უანგაროდ გვეტვირთოს... ..

На этом пока всё

Войдите в ОК, чтобы посмотреть всю ленту