Садаф Холматова

Последний визит: 20:34

Gif

Фильтр

Зино - бузургтарин фиреби дунё

Дар зиндагии инсон лаҳзаҳое меоянд, ки васваса аз мантиқ қавитар мешавад.
Як нигоҳ, як тамос, як наздикии баданӣ оташи шаҳватро рӯшан мекунад.
Дар он лаҳза, ақл хомӯш мегардад ва бадан фиреб медиҳад.

Инсон фикр мекунад, ки чизе ба даст меоварад:
гармӣ, ҳаяҷон, ламс, таваҷҷӯҳ, лаззат.
Аммо ҳақиқат ин аст, ки баҳои ин чанд дақиқа, гоҳе аз даст додани як умр оромиш ва иззат аст.

Шаҳват чанд дақиқа давом мекунад, аммо пайомадҳои он солҳо, гоҳе як умр идома меёбанд.

Қуръон зиноиро танҳо як «амал» намедонад, балки онро як роҳи торик меномад:

«Ва ба зино наздик нашавед, ки коре зишту роҳе бисёр бад аст.»
(Исро: 32)

«Наздик нашавед» яъне:
ҳар коре, ки ба сӯи зино