ჩემი სულისფერი სევდა
სევდა ის განცდაა, რომელიც ყველამ საკუთარ გულში ერთხელ მაინც გამოიარა. ზოგისთვის ეს ფერი შეიძლება ნაცრისფერი იყოს, ზოგისთვის შავი, ზოგი კი სევდას ნაზ წითლადაც ხედავს. ჩემი სულისფერი სევდა, ალბათ, ცისფერია, იმ საღამოს ცისფერი, რომელიც მზის ჩასვლის შემდეგ ნელ-ნელა ბინდად იქცევა და სამყაროს სიწყნარეში ფარავს.
სევდა ჩემთვის არა მარტო ტკივილია, არამედ ფიქრის და სიღრმის მომენტი. ეს არის ის დრო, როცა სამყაროს და საკუთარი თავის შეცნობა ახალ, უფრო ღრმა დონეზე ხდება. ეს ის სევდაა, რომელიც მომაგონებს დაკარგულ ოცნებებს, გაუხსენებელ ბავშვობას და იმ ბედნიერ წამებს, რომლებიც დროთა განმავლობაში მხოლოდ მოგონებებად დარჩა.
ხანდახან, ჩემი სევდა მუსიკას ემსგავსება – ნელი, მელანქოლიური მელო