Предыдущая публикация
Левая колонка
Последний визит: 24 апр 2021
Фильтр
ცხოვრებას ყველა თავის გზით მიყავს,
მშობლიურ ბუდეს ვტოვებთ შვილები.
კილომეტრების მანძილზე მოგვსდევს:
"მალე ხომ მოხვალთ?!" ხომ დაბრუნდებით?!
ჩუმად მალავენ ცრემლების გორგალს,
და ყელში რაღაც, უჭერთ მწუხარედ.
ის განშორება, ტკივილებს რომ ჰგავს...
ის ხმა დარჩენის, ჰყვირის მქუხარედ...
დარჩება სევდა და სიმარტოვე,
გული მიყვება ვინც მიდის იმას.
რამდენჯერ შვილი სხლიდან მიდის,
იმდენჯერ მშობელს მშვიდად არ სძინავს.
ატანენ ლოცვას, სულს და მოლოდინს,
რომ დაბრუნების დრო მალე მოვა.
შვილები მშობლებს გულში იკრავენ,
- "ჯანმრთელად დამხვდით, როდესაც მოვალთ!"
და გადის წლები, ვერ მოცლა ხშირი,
ცხოვრება თავის ფერხულში გაბამს.
-მაგრამ, დაბრუნდით, ხშირად დაბრუნდით,
საცად გიცდიან დედა და მამა!
/ ია ნანეიშვილი /
მშობლიურ ბუდეს ვტოვებთ შვილები.
კილომეტრების მანძილზე მოგვსდევს:
"მალე ხომ მოხვალთ?!" ხომ დაბრუნდებით?!
ჩუმად მალავენ ცრემლების გორგალს,
და ყელში რაღაც, უჭერთ მწუხარედ.
ის განშორება, ტკივილებს რომ ჰგავს...
ის ხმა დარჩენის, ჰყვირის მქუხარედ...
დარჩება სევდა და სიმარტოვე,
გული მიყვება ვინც მიდის იმას.
რამდენჯერ შვილი სხლიდან მიდის,
იმდენჯერ მშობელს მშვიდად არ სძინავს.
ატანენ ლოცვას, სულს და მოლოდინს,
რომ დაბრუნების დრო მალე მოვა.
შვილები მშობლებს გულში იკრავენ,
- "ჯანმრთელად დამხვდით, როდესაც მოვალთ!"
და გადის წლები, ვერ მოცლა ხშირი,
ცხოვრება თავის ფერხულში გაბამს.
-მაგრამ, დაბრუნდით, ხშირად დაბრუნდით,
საცად გიცდიან დედა და მამა!
/ ია ნანეიშვილი /
Поделилась заметкой
ჯერ არც დამიძინია და გაღვიძებაზე ვფიქრობ...
ავდგები დილას და ყველაფერი იგივე იქნება.
იგივე ოთახი.ადამიანები.გარემო.სამუშაო მუსიკა.მანქანა.ლოგინი.ფარდა.დილის ფინჯანი ყავა.ჭურჭლის დარეცხვა.ზარი მშობლებთან.წუწუნი დაქალთან.იგივე ისტორიები face სამყაროდან.
და უცებ წარმოვიდგინე როგორ მიყვარს ეს ერთფეროვნებაც.
წარმოვიდგინე რომ ერთ დღეს ჩემ ოთახში ვერ გავიღვიძო.
რომ ჩემი ლოგინი არსად იყოს.რომ ვერ ავადუღო ყავა და მთელი დღე მისი სურნელი მელანდებოდეს.რომ ვერ დავურეკო დედას და არ მპასუხობდეს მამაც.რომ აღმოვაჩინო რომ ისინი უბრალოდ ვერასოდეს გიპასუხებენ.რომ გავიდე აივანზე და ვერსად დავინახო ჩემი სახლი.
რომ უსახლო აივანზე ვდგავარ...
წარმოვიდგინე ერთ დღესაც რომ ვერ გა ვიღვიძო.
სანამ დავიძინებ...მინდა გითხრა
ავდგები დილას და ყველაფერი იგივე იქნება.
იგივე ოთახი.ადამიანები.გარემო.სამუშაო მუსიკა.მანქანა.ლოგინი.ფარდა.დილის ფინჯანი ყავა.ჭურჭლის დარეცხვა.ზარი მშობლებთან.წუწუნი დაქალთან.იგივე ისტორიები face სამყაროდან.
და უცებ წარმოვიდგინე როგორ მიყვარს ეს ერთფეროვნებაც.
წარმოვიდგინე რომ ერთ დღეს ჩემ ოთახში ვერ გავიღვიძო.
რომ ჩემი ლოგინი არსად იყოს.რომ ვერ ავადუღო ყავა და მთელი დღე მისი სურნელი მელანდებოდეს.რომ ვერ დავურეკო დედას და არ მპასუხობდეს მამაც.რომ აღმოვაჩინო რომ ისინი უბრალოდ ვერასოდეს გიპასუხებენ.რომ გავიდე აივანზე და ვერსად დავინახო ჩემი სახლი.
რომ უსახლო აივანზე ვდგავარ...
წარმოვიდგინე ერთ დღესაც რომ ვერ გა ვიღვიძო.
სანამ დავიძინებ...მინდა გითხრა
მე დედაჩემის ცისკარი მტკივა,
გამთენიისას იღვიძებს ლოცვით....
შრომით დაღლილი,იყუჩებს ერთხანს
ღიმილს არასდროს არ ფარავს ცოდვით...
მე დედაჩემის ცისკარი მტკივა
დედაჩემს-ჩემზე ფიქრები ახრჩობს,
ცისკრის ფერად სხივს ცისმარე ხვდება
და ყოველ დილით, დღის ლოცვას ამბობს.
დედაშვილობა- სასაწაულია!
დედაშვილობით სიცოცხლე ხარობს.
მე დედაჩემის ტკივილი მტკივა
დედაშვილობის შეგრძნება მათბობს...
ანნა ჩუბინიძე
გამთენიისას იღვიძებს ლოცვით....
შრომით დაღლილი,იყუჩებს ერთხანს
ღიმილს არასდროს არ ფარავს ცოდვით...
მე დედაჩემის ცისკარი მტკივა
დედაჩემს-ჩემზე ფიქრები ახრჩობს,
ცისკრის ფერად სხივს ცისმარე ხვდება
და ყოველ დილით, დღის ლოცვას ამბობს.
დედაშვილობა- სასაწაულია!
დედაშვილობით სიცოცხლე ხარობს.
მე დედაჩემის ტკივილი მტკივა
დედაშვილობის შეგრძნება მათბობს...
ანნა ჩუბინიძე
На этом пока всё
Войдите в ОК, чтобы посмотреть всю ленту
54
- 👫 🫂თბილისი
- 🦋 ჩემი ❤ ხარ 🦋თბილისი
- ა ლ ქ ა ჯ ითბილისი
- უქმდება უქმდებათბილისი
- ბერი🌹ძე ნიოთბილისი
61
- 💊 ℣ ∑Ҝ₡₮Ⱥℤ∑ 💊695 подписчиков
- მე შენ და წვიმა ❤ ☔17309 подписчиков
- ორიგინალი2885 подписчиков
- ŁҨƧȾ ҨƝ ƳҨɄ10604 подписчика