Худовандо, ба лутфи хеш гӯё кун забонамро,
Ба дидорат мушарраф кун ду чашми хунфишонамро.
Маро аз завқи худ монанди Адҳам кун дар ин олам,
Бисӯз аз ишқи худ ту пӯсту мағзу устухонамро.
Ба ғайри маъсият дар номаам чизе намебинам,
Ба дасти нафси аммора мадеҳ ақлу инонамро.
Ба вақти ҷон супурдан деви малъун бар сарам ояд,
Зи чанги он Лаин ё раб, нигаҳ дорӣ равонамро.
Агарчанде гунаҳкорам, умед аз раҳматат дорам,
Ба ҳаққи саййидул кавнайн, ато кун он ҷаҳонамро.
Ба ҳаққи зоти поки худ, ба ҳаққи он сифоти худ,
Даруни ҷаннатулмаъво муяссар кун маконамро.
Манам бечораи Ҷомӣ, умеди мағфират дорам,
Нигаҳ дор аз сақар ё раб, ту ҷисми нотавонамро.