ქამდე ვწერდი, ვამბობდი ჩემსას შემეძლო ნდობა, გულის მოლბობა მეგონა ნატვრა ხდებოდა სადღაც ახლა კი ყველა იმედი გაქრა სამყაროც თითქოს გაგიჟდა ალბათ მართლა არ ვიცი რახდება, არა ნიღბის ტარება ისწავლა ხალხმა ნდობის კვალი კი საერთოდ არ ჩანს ჭრელი ფერები შეცვალა შავმა თბილი დღეები წვიმამ და ქარმა სიკეთეს ფასი არ ადევს მართლა სიყვარული კი უკვალოდ გაქრა ცხოვრების წესი ძნელია მაგრამ უნდა ვიცოცხლოთ სხვა გზა ხომ არ გვაქვს მგლური კანონი იმეფებს მარად უნდა მივუყვეთ ნოტების გამას ისევ ვიღებავ სახეზე ღიმილს ისევ ვატარებ ბედნიერ იმიჯს ისევ მივაღწევ კვლავ დაღამებას მერე თავიდან დავიწყებ დილით ბევრიც იჯერებს ჩემს ყალბ ცხოვრებას ბევრსაც ვუყვარვარ, ბევრსაც შურს ჩემი ცოტა მიხვდება რა ხდება ჩემში სხვა ვინ გამიგებს თ