Акбопе Оспанова

Последний визит: вчера 20:41

Фильтр

АТАДАН ҚАЛҒАН АСЫЛ СӨЗДЕР

ЖІГІТТІҢ БАҒЫ -
АҚЫЛДЫ ЖАРЫ

Ертеде үш-төрт жолаушы бір ауылдың үстінен өтіп бара жатады. Күн нұрын төгіп, таңғы тіршілік басталғанымен, ауыл ояна қоймаған. Кедей ауыл екені көзге ұрып тұр:
Тозығы жеткен киіз үйлер, қорада қамаулы санаулы қозы-лақтар...
Жолаушылардың шеттегі жұпыны үйге назарлары еріксіз ауды. Үйдің айналасы жинақы. Есігінің алдында ескі болғанмен көйлегі мен орамалы тап-таза келіншек әндетіп, самаурынға шәй қойғалы жүр екен.
Жолаушылардың үйіне қарай бұрылғанын көрген келіншек иіліп сәлем берді.
- Отағасы үйде болар, сусын ішіп, оразамызды ашсақ - деп сөз бастады алдыңғы аттағы кісі.
- Ия, ия, үйге кіріңіздер - деп келіншек қонақтарға жылы лебіз білдіріп,

Акбопе Оспанова

21 окт

АТАДАН ҚАЛҒАН АСЫЛ СӨЗДЕР

Түн жарымында жекеме хат келді.
«Бибігүл, сәлеметсіз бе? Қариялар үйінің қызметкері едім. Сіздің іздеген кісіңіз біздің қамқорымызда. Былтыр Қариялар үйіне өз өтінішімен келді. Қант диабетімен ауырады. Бір аяғын кесіп тастаған. Ол кісі үшін біз сізден кешірім сұраймыз. Өте қиын адам. Онымен салғыласу мүмкін емес. Ешкімді тыңдамайтын қиқар мінезді шал. Туғандары да осы мінезінен мезі болып бізге өткізді. Артынан іздеп те келмейді. Оның не жазғанын білмедім. Тілі ащы адам ғой. Примерно сезіп тұрмын не айтқанын. Біздің де жер-жебірімізге жететін жаман сөздерін зәрленіп төгеді. Сүйектен өтіп кетсе де, үндемейміз. Бүгінде ол кісі ходунокпен жүреді. Сол үшін де жарымжан жанға ренжімеңіз» деді.