შემივსეთ ძზმებო სევდის ფიალა,
ჩემს გულზედ რისხვამ გადაიარა,
ცხოვრებამ სადარ მახეტიალა,
მაგრამ არაფერს არმაზიარა,
დამისხით უნდა შევსვა სევდისა,
გულის გვემისა და ჩუმი ცრემლისა,
ვერა გავიგე მე ჩემი ბედისა,
მშვიდი ცხოვრება აგარ მეგირსა,
მაშ გაუმარჯოს სევდას და ვარამს,
ეს სადგეგრძელო მეაგარ მზარავს,
ვისაც მოლხენის გზა გაგიკვალავთ,
ნურც ამას დალევთ ნურც ამიკრძალავთ.