Bundan ko'pmas bir necha yil ilgari yuragimda yashar edi bir pari men ham oshiq edim shoir singari sevgim tomon tashlaganda qadamlar kambag'al deb qiz bermagan odamlar.
Nega baxtni alishtirdik boylikga qora qozon qaynamasmish oylikga bizni tashlab zulmat degan soylikga sher yozishga majbur qilgan sanamlar kambag'al deb qiz bermagan odamlar.
Ochilibdi muhabbatning bozori bir tomoni orzularning mozori qurub ketsin bevafoning ozori oshiqlarni qiynar endi alamlar kambag'al deb qiz bermagan odamlar.
Borishganda qiz uyiga qullikga omad kulib boqmadi men shurlikga qaysi yigit chidaydi bu ho'rlikga sovchilikdan yig'lab qaytgan Onamlar kambag'al deb qiz bermagan odamlar.