დედის კალთაზე მიჯაჭვულა ფიქრის კონები,
და ჩემზე ფიქრით ჩაათოვა ჭაღარამ თმებში ,
ვემორჩილები ყველა სიტყვას და ვემონები,
და თუნდაც სიზმრად გესტუმრები ვარდებით ხელში.
მომნატრებია სუნი შენი ყველაზე მძაფრი,
ყველაზე ტკბილი უებერი სუნთქვის ხმაური,
ჩვენ ორს შორს ახლა, გაჩენილ და არსებულ მანძილს,
ერთვის ფიქრების საოცარი აურზაური.
გაგიხარდება მოგერევა თვალებზე ცრემლი,
რომ წაიკითხავ შვილისაგან დაწერელ სტროფებს,
მე მაპატიე თუ შეგცოდე ჩამჭიდე ხელი,
და შემარიგე დაუნდობელ ამ წუთისოფელს.
როგორ დამდგარა შენს ეზოში სიბერის სუნი,
აუშვერიათ სარეველა ტანი ბალახებს,
მაგ სოფლის გზაზე ბუმბერაზი შენ დაგაქვს გული,
მე კი ვენატრი დედა მშობელს მიწას ტალახებს.
რა უცნაურად მომეპარმა ნატვრამ კალთისა,
ბავშვობაში რომ ვ