Каректен жаш токтобой агылды,
Көөдөнгө бир кусалык тагылды,
Кантемин бүт жан дүйном ооруса,
Кусалык жан дуйномду езип жатты,
Токтобой сезимдерим,
Толкундап ериндерим,
Толкуну сүроп барат,
Толкуну дениздердин,
Азгырган башка жандар жүроктү,
А бирок конүлү жок күн оттү,
Арнай албай башка жанга жүроктү,
Арнап койгом озүнүзго озүмдүү.
Жашоода жан жемелеп азап чекен,
Жалгызым бир озүмо азап берген,
Жалдырап жаш баладай алаксыдым,
Жалгызым ичимдеги дартым сессен.
С.о.Айжигитов.М.