Эркак эркак-да... (ривоят)
Ривоят килишларича... Бир оилада туғилган бола энг ширин даврида, икки-уч яшар бўлганида ўлиб қолавераркан.
Ҳар гал она шўрлик ўлик боласини бағрига босганча бўзлаб-бўзлаб йиғларкан, унинг дод-фарёдига осмон тоқат қилолмай, дув-дув ёш тўкаркан, тоғлар ларзага келиб, дарё-ю денгизларда тошқин ҳосил бўларкан.
Лекин эрнинг кўзидан бирор томчи ҳам ёш чиқмас экан.
Ҳар гал боласи ҳаётдан кўз юмганда онаизор бошини деворларга уриб йиғларкан, сочларини юларкан, юзларини тирнаркан. «Сен ўлгунча, мен ўлсам бўлмасмиди», дея ўзига Аллоҳдан ўлим тиларкан.
Эр эса бу кулфатни жимгина ўтказавераркан.
Ҳар гал боладан жудо бўлганда, муштипар она фарзанд доғида бир-икки ойлаб кас