ალმოდებული ბობოქრობს გული, სვანეთში უნდა წასვლა და რა ქნას? იქ ქოხი მინდა, სამოთხის გულსში, იქ ოცნებების ავიგებ ქალ-აქს... ცალად მეყოლოს თუნდაც ვაჟკაცი, ძმობას შეჰფიცებს უშბას და შხარას. გაუტეხელი ექნება გული, ჯიხვებს დაუწყებს ნაკვალვის დათვლას. ალმოდებული ბობოქრობს გული, თმაც გაგვითეთრდა მოთოვა თანაც. ლექსებს მოგიძღვნი, შვილის ლოდინში და ხელს ჩაგკიდებ მიყვარხარ მარად!