Предыдущая публикация
Левая колонка
Последний визит: 30 дек 2018
Фильтр
როცა მგონია რომ დამავიწყდი. რომ არ მახსოვხარ თითქოს საერთოდ. მაშინვე თვალთან ფრაგმენტებს მიშლის, ჩვენს წარსულიდან მერე მე ეს დრო. და ვეღარ ვხვდები, არ მსურს თუ მინდა, რომ წარუშლელად ყავდე ამ ფიქრებს. თან ვერ ვპასუხობ ჩემს თავს თუ ღირდა, დაუვიწყებლად რომ შეგიჩვიე. რადგან! თუ სადმე სითბოს შევხვდები შედარებებით შენს ცეცხლს ვიხსენებ. და ჩახუტებას რომ შევეცდები, შენსავით მკლავებს ვეღარ მივსებენ. ყველა სურნელში შენსას დავეძებ, მე რომ შენს კანზე, მიყვარდა ძლიერ. ვცდილობ და ვიცი მაინც ვერ შევძლებ, რომ გადავერთო მე სხვა ღიმილზე. ალბათ არც მინდა რომ დამავიწყდე, ან გივიწყებ და ვეღარ გამომდის, გაორებაა? თუ უფრო მძიმე, გაგიჟებული გრძნობის სინდრომი? როცა მგონია აღარ არსებობ, ამ დალაგებულ ჩემს ცხოვრებაში.
На этом пока всё
Войдите в ОК, чтобы посмотреть всю ленту
103
- გიორგი ჭკადუაЗугдиди
- Sab aქუთაისი
- t-o-r-n-i-k-e -s-a-l-oКутаиси (Кутаис)
- pawuuu kaaКутаиси
5
- Наша жизнь-это любовь и счастье!197 подписчиков
- 💞"დავით გასიტაშვილის შემოქმედება"💞8688 подписчиков
- მოაზროვნეთა ჯგუფი13884 подписчика
- Lamazi leqsi4 подписчика
- მონატრებაში აცრემლებული სიყვარული...10645 подписчиков