რადგან დამტოვე, სთქვი, ჰქონდა - თქო დანაშაული
და მეც ვიცრუებ, რომ დავკარგე ტრფობის უნარი,
სთქვი, კოჭლია-თქო და კოჭლობით ქუჩას ჩავუვლი,
რომ ყველასათვის დარჩე მარად გაუმტყუნარი,
ძვირფასო, შენი ორგულობის გასამართლებლად
მევე მომანდე შეგინება ჩემივ კაცობის,
გაგეცლები და ტრფობაც გულში დასამარდება,
სატრფო კი არა, არ გერქმევა ჩემი ნაცნობიც;
არ წამოცდება ბაგეს ჩემსას შენი სახელი,
გადვიკარგები და სიცოცხლეს შხამით ამივსებ,
ვეღარასოდეს ვერ მიხვდება ჩვენი მნახველი,
შენი არსება რომ ოდესღაც გავითავისე.
ჩემივე მიმართ სული ჩემი ზიზღით ივსება,
ვინც შენ შეგძულდა, ჩემს სიყვარულს ვერ ეღირსება.