Предыдущая публикация
Левая колонка
Последний визит: 12 ноя 2019
Фильтр
იცი... როცა მეკითხებიან შენზე თუნდაც იცნობო, მე რაღაც არაამქვეყნიური გრძნობა მეუფლება...საშინელი... თითქოს სპეციალურად მეკითხებიან რომ მერე შენ გამახსენდე... ის დრო განახსენდეს მე და შენ რო „ვმეგობრობდით“, რო გიყვარდი და რო ვერ გამოხატავდი... შეიძლება არც გყვარებივარ...იცი პირველი სიუვარული იყავი... „პირველი სიყვარული“ რომ დაუკვირდე რა უბრალო სიტყვაა, თითქოს არაფრის მთქმელი, მაგრამ ყველაზე კარგია... ყველაზე ძვირფასია... ყველაზე დიდი ემოციებით გავსებს... ყველაზე მეტად გტკენს... ყველაზე მეტად გინდა რომ განმეორდეს... არასდროს არ გავიწყდება... და ჰო კიდევ მახსოვხარ. და გულის სიღრმეში მაინც მენატრები და შესაძლოა მიყვარხარ. ჰო მიყვარხარ. მაგრამ ისე აღარ როგორც ადრე. შეიძლბა არც მიყვარხარ და ეს უბრ
იცი... როცა მეკითხებიან შენზე თუნდაც იცნობო, მე რაღაც არაამქვეყნიური გრძნობა მეუფლება...საშინელი... თითქოს სპეციალურად მეკითხებიან რომ მერე შენ გამახსენდე... ის დრო განახსენდეს მე და შენ რო „ვმეგობრობდით“, რო გიყვარდი და რო ვერ გამოხატავდი... შეიძლება არც გყვარებივარ...იცი პირველი სიუვარული იყავი... „პირველი სიყვარული“ რომ დაუკვირდე რა უბრალო სიტყვაა, თითქოს არაფრის მთქმელი, მაგრამ ყველაზე კარგია... ყველაზე ძვირფასია... ყველაზე დიდი ემოციებით გავსებს... ყველაზე მეტად გტკენს... ყველაზე მეტად გინდა რომ განმეორდეს... არასდროს არ გავიწყდება... და ჰო კიდევ მახსოვხარ. და გულის სიღრმეში მაინც მენატრები და შესაძლოა მიყვარხარ. ჰო მიყვარხარ. მაგრამ ისე აღარ როგორც ადრე. შეიძლბა არც მიყვარხარ და ეს უბრ
შენ წახვალ შორს და ამინდებიც აირევიან
და მე დავრჩები, როგორც შორი, გაღმა ნაპირი,
გამიჭირდება,
გეფიცები, თანაც ძალიან,
მაგრამ არაფერს გაგრძნობინებ, როგორც დაგპირდი...აქეთ ზამთარი შემოდგომის გარეშე დადგა
და არაფერი, სიცივეა გარეთ, შიგნით და
მე ყველაფერი გაპატიე სიმშვიდის გარდა
რადგან ასეა, არ უხდება წასვლას სიმშვიდე.წახვედი, თითქოს მიაბიჯებ რაც დაგრჩა ღონე,
მე დავრჩი მარტო, სულ მარტო და შენია ბრალი,
რომ ჩემი სული იმ ნაფრესკალ კედლებს მაგონებს,
სადაც ოდესღაც იყო ღმერთი და აღარ არის..და არავინ მყავს მაშინ როცა რაიმეს ვებრძვი,
როდესაც მიჭირს, როცა მტკივა, ვრჩები ობოლი,
მე ღამღამობით თვალებს უკან ვიფატრავ სხეულს
და ვუშვებ იმ სულს თავის დროზე შენ რომ ცხოვრობდი...მოვიდა თოვლიც,
შენი ძველი ნაცნობი მ
და მე დავრჩები, როგორც შორი, გაღმა ნაპირი,
გამიჭირდება,
გეფიცები, თანაც ძალიან,
მაგრამ არაფერს გაგრძნობინებ, როგორც დაგპირდი...აქეთ ზამთარი შემოდგომის გარეშე დადგა
და არაფერი, სიცივეა გარეთ, შიგნით და
მე ყველაფერი გაპატიე სიმშვიდის გარდა
რადგან ასეა, არ უხდება წასვლას სიმშვიდე.წახვედი, თითქოს მიაბიჯებ რაც დაგრჩა ღონე,
მე დავრჩი მარტო, სულ მარტო და შენია ბრალი,
რომ ჩემი სული იმ ნაფრესკალ კედლებს მაგონებს,
სადაც ოდესღაც იყო ღმერთი და აღარ არის..და არავინ მყავს მაშინ როცა რაიმეს ვებრძვი,
როდესაც მიჭირს, როცა მტკივა, ვრჩები ობოლი,
მე ღამღამობით თვალებს უკან ვიფატრავ სხეულს
და ვუშვებ იმ სულს თავის დროზე შენ რომ ცხოვრობდი...მოვიდა თოვლიც,
შენი ძველი ნაცნობი მ
На этом пока всё
Войдите в ОК, чтобы посмотреть всю ленту
65
- Shako )თბილისი
- levani xoxobashviliaxmata
- giga saliaБатуми
- mrsds mrsdsთბილისი
3
- ☆ SUPER TOP ✪ ❤️ საქართველო ❤️62076 подписчиков