ნათია კვარაცხელია

Последний визит: 23 ноя 2019

Фильтр

Заметки Увлечения

ნათია კვარაცხელია

21 мар 2018

"ზოგჯერ ყველაზე ლამაზი ღიმილი ყველაზე ღრმა საიდუმლოს მალავს... ყველაზე ლამაზი თვალებიდან მეტი ცრემლია წამოსული... და ყველაზე კეთილი გული მეტ ტკივილს ატარებს."

ნათია კვარაცხელია

20 янв 2018

აღარ მჭირდება ოცნება,
ვიცი რომ მაინც მოკვდება,
ციდან ვარსკვლავის მოწყვეტა,
განა ოდესმე მოხდება.....

ნათია კვარაცხელია

10 дек 2017

მე მაპატიე
თუ არ მიჭირს უკვე
უშენოდ,
თუ ყოველ დილით ცოცხალი ვარ,
რომ აღარ ვგლოვობ,
მე მაპატიე
თუ ჩემს თავშიც უკვე
ვუშვებ რომ
გაუთავებელ ტკივილებსაც ჰქონიათ ბოლო...

მე მაპატიე
ხელაღებით
რომ შენი წასვლა
გადავიტანე, ვუმკურნალე სულში იარებს,
მე მაპატიე
თუ დავბრუნდი საკუთარ თავთან,
თუ ამ თვეებმაც უცრემლებოდ გადაიარეს...

მე მაპატიე
რომ გაქცევა ვერ გაპატიე,
რომ ნება დაგრთე, ზურგშექცევის, წასვლის,
ანცობის,
თუ ვგავდით მე და
ჩემი თავი
საშიშ პატიმრებს
როცა შენს სახელს გვიხსენებდა ვინმე ნაცნობი...

მე კარგად მახსოვს
რომ წახვედი როცა მაკლდი და
წასვლის სუნი აქვთ (სამუდამოდ) ერთხელ წასულებს
და სანამ სრულად გააღწევდი ჩემი კანიდან
კარი შიგნიდან გამეტებით მოიჯახუნე.

დრომ იმედები სანაგვეზე გადამ

ნათია კვარაცხელია

8 ноя 2017

იმ სიყვარულში მყავხარ
დრო რომ ვერ უცვლის იერს.
შეგრძნებას რომ არ კარგავს,
და უფრო მეტს რომ იძენს.
იმ ემოციად მყავხარ,
ცრემლებამდე რომ მოდის.
არცერთ გრძნობას რომ არ გავს,
სწრაფად რომ მაჩვევს ლოდინს.
იმ იძულებად მყავხარ,
დაღლას რომ აღარ იწვევს.
იმ გათენებას გავხარ,
მზეს რომ სიცოცხლედ იწვევს.
იმ ჩახუტებად მყავხარ,
გაშვება რომ არ მიღირს
და თითქოს მერე ცასთან
მანძილს რომ ვერ ვგრძნობ მიწის.
იმ მოგონებად მყავხარ
დავიწყებად რომ არ მსურს,
და თუ ოდესმე წახვალ,
თან წაიყოლებ ამ სულს.
იმ მოწონებად მყავხარ,
სიყვარულმა რომ იცის.
შენ მარტო ჩემთვის მყავხარ
ეგოისტი ვარ ვიცი.

ნათია კვარაცხელია

5 сен 2017

რას არ დავთმობდი ერთხელ მაინც რომ მენახე,თუნდაც უკანასკნელად.....

ნათია კვარაცხელია

15 авг 2017

მე მაპატიე თუ არ მიჭირს უკვე
უშენოდ, თუ ყოველ დილით ცოცხალი ვარ,რომ აღარ ვგლოვობ,
მე მაპატიე თუ ჩემს თავშიც უკვე ვუშვებ რომ გაუთავებელ ტკივილებსაც ჰქონიათ ბოლო... მე მაპატიე ხელაღებით რომ შენი წასვლა გადავიტანე, ვუმკურნალე სულში იარებს, მე მაპატიე თუ დავბრუნდი საკუთარ თავთან, თუ ამ თვეებმაც უცრემლებოდ გადაიარეს... მე მაპატიე რომ გაქცევა ვერ გაპატიე, რომ ნება დაგრთე, ზურგშექცევის,წასვლის, ანცობის, თუ ვგავდით მე და ჩემი თავი საშიშ პატიმრებს როცა შენს სახელს გვიხსენებდა ვინმე ნაცნობი... მე კარგად მახსოვს რომ წახვედი როცა მაკლდი და
წასვლის სუნი აქვთ (სამუდამოდ) ერთხელწასულებს და სანამ სრულად გააღწევდი ჩემილკანიდან
კარი შიგნიდან გამეტებით მოიჯახუნე.
დრომ იმედები სანაგვეზე გადამიყარა,რადგან დ

На этом пока всё

Войдите в ОК, чтобы посмотреть всю ленту