„ზოგჯერ მე ვტირი, ვტირი შენთვის, ჩემო პატარა..ზოგჯერ მე ვტირი, რადგან სამყარო ასეთი დიდია და შენ ასეთი პატარა… რაზე ვტირი რეალურად? სამყაროს სიდიდეზე, თუ, იმაზე, რომ შენ პატარა ხარ?ზოგჯერ, ვტირი რომ შენ დიდი ხარ და მე პატარა, რაც უფრო იზრდები, მე ვპატარავდები… ვპატარავდები შენს დიდ სამყაროში..ზოგჯერ, მე ვტირი, იმიტომ, რომ ჩემი სიყვარული შენს მიმართ ძალიან დიდია და ჩემი გული კი ასეთი პატარა… ნუთუ შესაძლებელია ამხელა სიყვარული ამ მცირე ზომის გულმა დაიტიოს?!ვტირი შენი სილამაზის გამო, შენი წონის გამო,შენი ნაზი კანის გამო, თვალების ბრწყინვალების გამო, გახსნილი, უბიწო სულის გამო..ვწუხვარ და ვტირი რომ მომავალში, შენი უდანაშაულობა, უბიწობა, შეივსება აუცილებელი, გარდაუვალი გამოცდილებით, რომელიც არც ი